*

[Indygo]

Gdybym zniknęła z dnia na dzień 
Nikt nie zauważyłby mojej nieobecności 
Jestem jak piasek na wietrze
A nie wiem, kiedy nadejdzie podmuch 

Co jeśli nie dam rady 
Dalej walczyć sama ze sobą 
Udawać chociaż odrobinkę optymizmu 
Uśmiechać się, a krzycząc w myślach cały czas 

Coraz mniej mam sił 
Coraz mniej uśmiechów 
Coraz mnie chęci 
Coraz mniej oddechu 

A jeśli zauważysz ze zniknę wybacz mi to
Nawet gdy się nie pożegnam się z Tobą 
Pożegnaj się ze mną, proszę 
I uśmiechnij po raz ostatni 

Wybacz mi przegrana walkę 
Która toczę zbyt długo 
Zbyt bardzo boli mnie ma dusza
Zbyt długo boli mnie wszystko

Edytowane 25 Sierpnia 2019 przez Indygo (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj -  czy tu chodzi o zawód miłosny  bo skoro tak

to głowa do góry - świat taki piękny że chcę się żyć

a nie odwrotnie.

Drugi wiersz dziś czytam o smutku zabłądzeniu.

                                                                                                                  Pozd.

                                                                                                      

[jan122]

Opis przepełniony żalem, to co opisywane wygląda na źródło siły lub mocy. Życzę więc, żeby za bardzo nie bolało, żeby się zabliźniło, żeby ból przeszedł, ale efekt został i żebyś mogła doświadczyć tego samego, ale z tą różnicą, że radośnie.

 

Tak, powierzchowność/pozorność okazywanych emocji, nastawień czy uczuć oraz poczucie nietrwałości samej siebie też moim zdaniem może być bardzo cenne.
 

Trzymaj się mocno, dziewczyno!

[Nata_Kruk]

Czytam coś i staram się /próbuję ocenić treść, nie zagłębiając się w to, czy to przeżycia autora/autorki tekstu, czy być może opis

sytuacji , którą piszący miał akurat okazję zaobserwować. Nie zawsze autor wiersza = peel/bohater treści...

Z treści powyżej... zakombinowałam jak niżej, z maleńkimi 'dodatkami', jak można by inaczej. To jakaś tam wersja...

i bardzo proszę nie zemdleć... :)   Pozdrawiam.

 

gdybym nagle zniknęła 
nikt nie zauważyłby nieobecności 
jestem jak piasek i nie wiem

kiedy nadejdzie podmuch

 nie daję  rady udawać 

optymizmu 

 

krzyczę w myślach 

sił coraz mniej brak chęci

podcina oddech 

 

pożegnaj się ze mną
wybacz przegrana walkę 
to trwa zbyt długo 
boli wszystko