Maski

[Ewula]

 

W świecie pełnym fałszywej szczerości

Wstydzimy się wrażliwości i czystości sumienia

Nie chcemy być ani razem ani osobno

Jakby nadmiar uczuć wszystko w nas miał pozmieniać

 

W świecie pełnym okrutnych wydarzeń

Wojen, głodu i przepychu

Jedyna dobroć pozostaje niewidoma

Dusza jej istnieje w zaniku

 

Maski zakładamy we wszystkich miejscach świata

Na wszystkich horyzontach, w przestrzeniach światło-cienia

 

Maskę zakładamy na chwilę, pozornie, na zawsze

Ona twarz człowieka w obcą istotę zamienia

 

Odrzućmy prędko maski, niech odlecą daleko

Przyjmijmy nareszcie czystą, ludzką postać

Bo najistotniejsze  w życiu każdego z nas

To dobrym, wrażliwym człowiekiem pozostać.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Treść podana bezpośrednio, tak jak to peelka widzi i czuje. Czego mi brak, pewnych porównań wkładanych masek i

odniesienia ich, lub osób noszących je do.. choćby zjawisk w przyrodzie.

Przesłanie zwieńczające treść ważne, ale jakże bardzo utopijne, bo tak naprawdę, ludziom wrażliwym maski niepotrzebne,

a ci, którzy od zawsze je noszą w dorosłym życiu, lub często je nakładają, traktują je jak odzież wierzchnią, chyba...

i udają, że wszystko gra.

Pozdrawiam.