Nienawiść

[cryo]

Nienawidzę kochać

Kocham jedynie nienawidzić

 

Brzydzę się pożądaniem

Pożądam 

nigdy nie pożądać

nigdy nie cierpieć

 

Nie cierpię doceniać

piękna cierpienia

 

Kwestionuję istnienie miłości 

dla każdego istnienia

Kwestionuję istnienie

dobrego zakończenia.

 

Usiłuję nic nie czuć

lecz czuję usilnie.

 

Jeśli miłość istnieje

ma policzki obsypane piegami

które próbuję policzyć

Kiedy nie patrzę

w pełne zrozumienia jasne oczy

których oczywiście

nienawidzę kochać

Lecz nie kocham nienawidzić.

 

[Alicja_Wysocka]

Fajnie zamotane :)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak bardzo musi podmiot liryczny kochać, jak bardzo potrafi kochać, skoro tyle w nim leku przed miłością... Ale jest na to rada: dojrzewanie miłości, wtedy z czasem robi sie głębsza i spokojniejsza, jednocząca ze światem, a nie wyrywająca z niego :) Wzruszający i jednoczesnie  impulsywny wiersz. Podoba mi się :) Pozdrawiam

[złote serduszko]

fajne zamotane i takie lubię zakręcone do góry nogami pozdrawiam Z