Historia edycji

@Berenika97   o rany, Niko.   ta Twoja fraza pulsuje tak blisko ucha, że aż parzy ale to jest ten rodzaj oparzenia po którym człowiek nie chce się goić.   weszłaś w ten duszny, fin-de-siècle’owy mit z taka totalną, magnetyczną świadomoscią !   to nie jest zwykłe pisanie, to jest rzucanie zaklęcia na zmysły.   nie uchyliłem się.   oberwałem:)  

@Migrena pięknie, miłość motywuje:)  

@Poet Ka   Poe.   to niesamowite, jak pięknie i z jaką lekkoscią potrafisz tchnąć drugie, głębokie życie w historię i literaturę.   to prawdziwy dar i czysta przyjemnosć móc obcowac z tak wrażliwym i błyskotliwym piórem    

Tekst powtórkowy     w ciepłej poświacie promieni słońca dzionek porankiem przyozdobiony błękitem nieba śpiewem skowronka muzyką łąki wabi kolory        w kropelkach rosy malutka żabka pod pajęczyną przysiadła ledwo a już rechoce dumna i ważna ty pewnie nie wiesz jam jest królewną       radośnie dźwięczy wesoły strumień dzwonkami budzi przeróżne dziwy aż pasikonik zatańczyć umie gdzie kwiatek ziewa tylko na niby        w poświacie jasnej migoczą w wodzie zaczarowane płyną wciąż słowa niczym diamenty z cicha tulone by żadnej chwili tu nie zmarnować

@Annna2 dziękuję bardzo :)