Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wachlarz

Konrad Koper

Przez Konrad Koper
w Warsztat dla prozy

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Konrad Koper

Konrad Koper

Opublikowano
Opublikowano

Krainę spowiła mgła.

 

Pewna nadobna pani

lekko frasowała się :

„ nie mogę wachlarzem mgły

przegonić lub rozproszyć”.

 

Do jej chaty zastukał

„młody”, tajemniczy pan.

 

Otwierając powoli

piękny i zwiewny wachlarz

okazała mu wdzięki.

 

Młodzian mocno chwycił ją

i rozproszył gęstą mgłę.

Gościło znowu słońce.

 

 

 

 

 

 

 

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie jestem pewien, czy autor rozróżnia prozę od wiersza - tego chociażby tutaj. Tekst opublikowany w warsztacie dla prozy nie nadaje się w jakiejkolwiek formie przywrócić normalności. Dla mnie jest to stek bzdur "od sasa do lasa", godny wyrzucenia poza margines portalu. Tym samym nie mieści się w żadnej skali ocen - jest poza nią, jak temperatura na stłuczonym termometrze ..

 

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Spotykam go na innym portalu i pod innym nickiem (z tymi samymi tekstami) - niesłychanie "wymądrzalski" gostek ..

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      na miarę spojrzenia

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Jacku, daje się ubrać, tylko trzeba mieć oczy, które to widzą. Trwa to chwileńkę, tyle co zachwyt. Dobrej nocy :)  
    • wiersze_z_szuflady
      Ostatni raz

      Przez wiersze_z_szuflady · Opublikowano

      Druga, słońca już dawno na niebie nie widać, wszyscy już po imprezie śpią w domach, kończę porządki, ostatniego papierosa dopalam, zamykam altanę, która już wszystko, co ludzkie i nieludzkie widziała.   Kładę się po długim dniu w końcu do łóżka, z boku na bok, na plecy, na brzuch, w końcu zasypiam. Pragnąłem przespać noc tą spokojnie, pojawiasz się bez zaproszenia.   Gesty i słowa zapach włosów i ust smak mimowolnie dostojnie przypominasz mi o sobie.   Spalone pamiątki z popiołu przywracasz kwiat zwiędły nagle ożywa.   Przepraszasz i błagasz      zapomnij o ranach      krwi i bliznach.        Przypomnij mi jeszcze raz      co oznaczają te arabskie słowa      których nigdy nie mogłam zapamiętać.        Opiszmy raz jeszcze      konstelacje gwiazd      liście drzew i siły wiatr.        Wróćmy do siebie ostatni raz.
    • Poet Ka
      Spaleni słońcem

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Benjamin Artur to poezja, co się zowie!
    • Mel666
      Przejście

      Przez Mel666 · Opublikowano

      @zawierszowana bardzo dziękuję.  Cieszę się, że Ci się spodobał.  @Poet Ka bardzo dziekuje. Zawsze doceniam Twoje komentarze.
    • Alicja_Wysocka
      na miarę spojrzenia

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @wiedźma Dziękuję Wiedźminko, tak ją gorąco skomentowałaś, że chyba wyparuje i stanie się obłokiem :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         Chyba nie rozumiem Violu. Kto, co przywala?   @LessLoveBerenika pisała o sukni z wiatru, a ja dzisiaj w nocy o sukience z wody.  No przecież tafla np. jeziora, przypomina połyskliwy materiał, taki podobny do tafty. Miejscami się marszczy, spływa i chłodzi jak jedwab, wiatr ją kołysze, jest przezroczysta - jeśli czysta, można ją okiem zmierzyć. Ha, można ją nawet rozpruć motorówką. Tak, szycie nie jest mi obce, podobnie jak lanie wody. Pozdrawiam :)  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...