Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

ta twarz dziecka
postura grubasa
w boksie potencjał
w wywiadach klasa

 

wiesz, Panie Adamie
masz mój szacunek
twoje wojowanie
i twój wizerunek

 

te pańskie wywiady
mnie leczą z depresji
bez sztucznej zwady
też żadne kompleksy

 

wojownik na ringu
poza nim skromność
nie postać z szynku
oraz kultury ogrom

 

w końcu wojownika
posiadamy, nadzieja
u którego psychika
nie jak u Andrzeja

 

niech Pan emocje
da większe od niego
walcząc o bodźce
pasa mistrzowskiego

 

to nie jest poezja
to szczere wyznanie
niech pańska sukcesja
wiesz, Panie Adamie

 

zajmie ten tron boksu
w wadzę królewskiej
bez napin, bez koksu
w swej pracy ciężkiej

Edytowane przez Gaźnik (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 Uwielbiam Adama Kownackiego. Niedawno kopalnia dała mi możliwość spotkania go na gali, jednak nie wiedziałem o jego obecności na niej. Byłem pewny, że nie warto inwestować w bilet i olałem sytuacje. Jak zobaczyłem zdjęcia kolegów z Babyfacem to zrobiło mi się żal...

 

Obejrzałem chyba wszystkie dostępne wywiady z tym bokserem. Nie sposób nie polubić faceta! Pisałem wiadomość do Pana Adama i postanowiłem dołączyć coś od siebie. Skleciłem na szybko te parę wersów. Pewnie osobiście nie odczyta mojego maila, jednak nadzieja się tli. Tak jak w latach 90' podczas walk Gołoty :D Ruiz pokonał AJ-a. Może Kownacki pokona Ruiza :)

 

A nawet jeśli nie zdobędzie pasa to zostanę jego fanem. Tak sympatycznego boksera chyba nigdy nie było na ringu.

 

@8funnie spodziewałem się. Dzięki za komentarz :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97  Dziękuję Ci za tak uważne czytanie.  Pomyślałam przy Twoich słowach o czymś jeszcze… można grać ze słuchu, można recytować z pamięci — ale ile takich utworów uniesiemy w sobie? A kiedy zna się nuty i litery - świat robi się szerszy, bo można sięgać dalej. Może w życiu jest podobnie - dobrze czasem trzymać się zapisu, żeby nie zgubić melodii między nami… Serdeczności :)
    • @Wal   Masz rację co do klamry - nie połączyłam tego zdania z otwarciem. Dziękuję, że to doprecyzowałeś, bo bez tej wskazówki faktycznie umknęłoby mi to przy samej lekturze. I szczerze mówiąc, to potwierdza moją wcześniejszą uwagę o długości - klamra kompozycyjna działa najsilniej, gdy czytelnik pamięta początek w momencie dotarcia do końca. Przy tak rozbudowanym tekście to echo łatwo umyka, nawet jeśli zamysł jest świadomy i konsekwentny. Ale skoro skierowany do jednej osoby ... to na nic moje opinia.   Co do "chodzenia" śmierci - dla mnie to była raczej metafora niż deklaracja dosłowna. Ale doceniam wyczucie języka, bo widać, że każde słowo ma u Ciebie znaczenie. Pozdrawiam.   
    • ...zaproszenie...   ..ty usłysz mój szept pomiędzy wersami  podejdź bliżej  nie gryzę  zostańmy we dwójkę z tymi myślami    słyszysz  widzisz    nie musisz mówić wprost jeśli nie chcesz  szeptem opowiedz  rozumiem  Potrafię dostrzec jak i mówić gestem..   chytrylis - 2026r.  
    • Dziś głębia to dramat soczystych soków ukłucia jak brzmiący bas   czy stracę kontrolę? próbuję kolejny raz wyjść i dać smak słów   jedni się tym żywią to czas, w którym świecą gwiazdy   a ja powstrzymany idę  nie próbuję wyjść poza przechodzę przez to i tracę czas   a powieść trwa złożona. 
    • @Berenika97 Dziękuję serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Cóż mogę więcej powiedzieć, zgadzam się
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...