Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Kolega z klasy - Wojtek
bardzo porządny chłopak
wśród hobby ma wojny, motoryzację
chętnie pożycza płyty
( albo daje na stałe - tak,
to powinno być pierwsze w kolejności )
nie dość że bystry to i wrażliwy

Koleżanka z klasy Agnieszka
o pseudonimie Wyrak
Sympatyczna i zabawowa
Potrafi śmiać się z siebie
Dba o przyjaciół Trochę
nimfomanka, ale kto powiedział
że to wada

Serdeczny kompan Tomek
który dziś się śnił
Para się prozą liryczną, płacze nad Stachurą
gdy chce mu się chichotać to chichocze
gdy chce się zabić to się nie uchyla
ale się zabija
i w piłkę nożną gra z poświęceniem

At last but not at least,
jak mówią na Wyspach
przyjaciel Konrad, niby hedonista
tak naprawdę to czuły poeta
chylę czoła przed i
usta otwieram wobec
jego rozwojem ( u ) literackim ( ego )

także Bartek Maciek Łukasz Ewka Paweł Przemek Adam Grzesiek Aśka Emilia Zuza
i kogo tylko wymyślicie

Wszyscy oni bez wyjątku są
ofiarami mentalnymi
zazdrosnego złodzieja talentów
wątpliwego terrorysty, którego
uwielbiam bić po twarzy
który właśnie zaraz odłoży ołówek

Opublikowano

Jednego z pewnością o tekscie nie powiem...

że nie jest fantastyczny...

co by to nie bylo i jakby go nie nazwać
wpisem nie wpisem..kroniką czy nie...

jestem pod wielkim wrażeniem

pozdrawiam cię serdecznie - Mirka

nawet nie zauważyłam..że to zdaje się nie jest wiersz...taki "wierszowy"
nie ma to znaczenia...

Opublikowano

To jest dosłownoć, ale kto powiedział, ze dosłowność musi byc kiczem?? Może nawet autorowi nie chodziło o wiersz, tylko chciał coś napisać, coś od siebie dodać na tym forum. A, ze nie obchodzą go nasze opinie to znak, że jest prawdziwym poetą, bo tworzy dla siebie, a nie dla innych.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Kontempluję   Dzień kobiet Ksiądz składa życzenia z ambony Mąż kupuje kwiaty Kochanek śle smsy Wnuczek rysuje całusy A szef obiecuje premię   Siedzę sama w domu Z filiżanką kawy Fusy kleją się do podniebienia Kątem pluję Czekam na prezenty
    • @Le-sławWitam, pracować już nad nim nie będę. W miarę brzmi jako piosenka. Zdaję sobie sprawę, że rymy wiążą - póki co na etapie rymowanek jestem. Idealnie nie jest i pewnie szybko nie będzie... Pozdrawiam serdecznie :)
    • @Stukacz Fajna zabawa słowami. Fajny rytm wiersza. Pzd
    • @Stukacz Ładny i wart pisania. Forma rymowana miejscami więzi treść, ale to Ty decydujesz. Pewnie będziesz go jeszcze obrabiał. Pzdr
    • Link do –w miarę ładnej piosenki – poniżej:     Z drzew wiatr powoli śnieg strąca Trwa atmosfera przyjemna i lekka Zamyśleni – dłoń Twoja moją potrąca Taka delikatna – tak miękka   Słońce – niebo prawie bezchmurne Słychać gdzieś ptaków świergoty Dla jednych to trele durne Dla mnie to znak, że – to Ty   W cieniu drzew obok siebie siedzimy Rozmawiając o niczym i wszystkim I w myślach, i słowach błądzimy Tak niepewni siebie przy tym   I patrzymy na dwa obłoki Co fruną niebem szerokim Te dwie jedyne chmury Większe niż wokół góry   I słuchamy odgłosu lasu Tak mało zostało czasu By zbliżyć się, pocałować I uczuć przed sobą nie chować   Słowa przyjemnie w uszach dzwonią Ciche i z uśmiechem mówione Znów potrącasz mnie swoją dłonią I krew gorąca napływa w skronie   Tak miło czuć dotyk Twojego ciała I patrzeć w oczy radosne Oby ta chwila wiecznie trwała Zwiastując właśnie tę wiosnę   Tę wiosnę, która będzie początkiem Gdy chmur już nie będzie na niebie Ciepłego lata zaczątkiem Dla nas – dla mnie, dla Ciebie   I patrzymy na dwa obłoki...   Dzień cały prawię już minął Wieczór za rogiem zakwita Na niebie orzeł wywinął Dwa okręgi jak taniec wita   Jakbym chciał, aby ta chwila W wieczność się przeciągnęła To co dobre niestety przemija I ten dotyk i dłoń, która drgnęła   Żegnam Ciebie z zawodem Że to nie dziś, że nie czas jeszcze Lecz serce już nieskute lodem Przeminęły czasy złowieszcze   I patrzymy na dwa obłoki...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...