Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zaszczyty

Młoda
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Młoda

Młoda

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Nigdy nie miałam do czynienia z królami

Teraz wielkie korony oddają mi pokłon

Targane wiatrami dygają nieskładnie

Czule drażniąc ściemniały nieboskłon

 

Burzowe chmury toczą się groźnie

Raz po raz grzmiąc na alarm i trwogę

Błyskawic blask rozświetla krajobraz

Wskazując zgubionym właściwą drogę

 

Wartkie strumienie wzbierają w chaosie

Szumem  i pluskiem skandując melodię

Odżywiane z nieba zimnym potopem

Obmywają z trudu mocno a godnie

 

Zaszczyt z wierzchołka oglądać przyrody

Spektakl tak zręcznie przygotowany

Wzniesiony prostak z ludzkiego rodu

Wprost na królewskie leśne dywany

 

 

Edytowane przez Młoda (wyświetl historię edycji)
5
Bogdan Brzozka

Bogdan Brzozka

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Młoda - wiersz, nastrój fajny, lecz troszkę bym zmienił( bez urazy):

Burzowe chmury toczą się groźnie

Raz po raz hukając na alarm i trwogę

 

,,hukając" zmieniłbym na ,,grzmiąc" i:

 

Błyskawic blask rozświetla krajobraz

Wskazując zagubionym właściwą drogę

 

,,zagubionym" zmieniłbym na ,,zgubionym" - rytm :)

 

 i w ostatniej zwrotce - zwróć uwagę Młoda czytając głośno kilka razy pod rząd ,,zaszczyt ze szczytu" troszkę coś nie tego - a gdyby napisać: ,,Zaszczyt z wierzchołka oglądać przyrodę?  ;)  Przemyśl moje sugestie, a co do ostatniej zwrotki, bardzo kojarzy mi się z utworem, który niniejszym dołączam, pozdrawiam, miłego dnia życząc.  :))

 

 

Edytowane przez Bogdan Brzozka (wyświetl historię edycji)
1
Młoda

Młoda

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Bogdanie, dziękuję! Zarówno za trafny komentarz jak i za serce. 

 

Przemyślałam Twoje sugestię i rzeczywiście (oczywiście) wiersz brzmi lepiej w tej formie! Dziękuję :)

 

Dziękuję za utwór, przesłucham w wolnej chwili.

 

Również ciepło pozdrawiam! 

1
WarszawiAnka

WarszawiAnka

Opublikowano
Opublikowano

Bardzo mi się podoba historia opowiedziana w Twoim wierszu i metaforyka, którą się posługujesz.

Tekst robi wrażenie. Przeszkadza mi tylko nierówna długość wersów - utrudnia wejście w rytm. 

W tym wierszu bym już raczej tego nie poprawiała - żeby nie zepsuć - ale to taka uwaga na przyszłość. :)

 

Pozdrawiam

Młoda

Młoda

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@WarszawiAnka, dziękuję Ci za piękny komentarz :). Cieszę się że mój wiersz Ci się podoba.

Przyznam że nierówność wersów była troszkę celowa, chciałam wypróbować coś nowego. To raczej jednorazowy wyskok :)

Dziękuję! 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      Wujek od wszystkich owadów.

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @LessLove   Lata 90 to moja najtkliwsza struna Oczko w głowie  I czarna orchidea Jąż ukrywam przed różowymi Świnkami z fajansu  Bo dziś wszystko jest  W rytmie umc umc Nawet amen i spiritus sanctus
    • Zbigniew Polit
      GRZYBOBRANIE

      Przez Zbigniew Polit · Opublikowano

      Stary król, przy koniu karym, Człapie wolno, koń też stary. Obu śpieszyć nie ma gdzie się, Więc szukają grzybów w lesie.   Dzięcioł wali, sowa huka, Każdy w ciszy grzybów szuka. Jesień w lesie żółci liście, A koń marzy, oczywiście.   Król patykiem grzybnię tyka, Spozierając na konika. Ciepły wietrzyk im powiewa, Delikatnie szumią drzewa.   Nagle goniec gna przez pola, Pełną piersią z siodła woła: Wojna panie! Kraj nasz cały Obce wojska najechały!   Palą, gwałcą, przyjm błaganie, Wracaj od raz królu, panie! Spojrzał król gońcowi w oczy, Z wolna cedząc, słowa toczy:   - Przecież widzisz jasno chyba, Że my z koniem są na grzybach. Wojna wojną jest, baranie, Lecz ważniejsze grzybobranie!   Goniec został z głupią miną, Z erudycji też nie słynął. Król zaś mruknął koniu w ucho, - Choć tam dalej, bo tu sucho.   Tak to właśnie w życiu bywa, Kto chce dobrze, ten obrywa. No bo zawsze są, niestety, Najważniejsze priorytety.  
    • Poet Ka
      Wujek od wszystkich owadów.

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @andrew @Migrena @Marek.zak1 @LessLove @Lenore Grey @Łukasz Wiesław Jasiński @Wiechu J. K. @Poezja to życie - dziękuję!
    • andrew
      chciałbym być ..

      Przez andrew · Opublikowano

      ,, Cóż Ci Jezu damy... ,, pieśń    cóż Ci Panie  damy  za ... dar życia    istnieję  jestem pełen zachwytu   to szczęście   nie mam bogactwa  a to co posiadam ...    patrzę na niebo  nie szukam tam Ciebie Panie  Jesteś obok  we mnie  wszędzie    zło wcielone  to nie ja  staram się być ... nadzieją jutra    nie pochwalam wojen …   chcę być … darem  oliwą obmywajacą  rany bliźniego  światłem na Bożej drodze    Jezu ufam Tobie    4.2026 andrew  Piątek, dzień wspomnienia  męki i śmierci Jezusa   
    • Poet Ka
      ...Ostatnie dni.

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski - to liryk poruszający temat przełomowych chwil w życiu, śmiem twierdzić, większości z nas. Chociaż współcześnie odchodzi się od niektórych tradycyjnych wzorców, wymienione w wierszu etapy – jako graniczne momenty – stanowią doświadczenie uniwersalne. Autor ujął je w ramy przemijania, koncentrując się na symbolicznych „ostatnich dniach” poszczególnych etapów. Z perspektywy andragogiki te przełomy („ostatnie dni czegoś...”) są krokami milowymi w rozwoju jednostki. Wiersz pięknie ilustruje, że człowiek dojrzewa przez całe życie, aż do samej śmierci – dojrzewa do ostatecznego odejścia.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...