Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pewnie ze som pikniejsze 

ale w tym kraju dzikich ludzi

ziemia i szelest starego drzewa

tu wim ze jego som korzenie

 

Wiater zabierze ziarenka z liscmi

krzewic kulutre piekno tradycji

lecz mi niczego nie potrzeba

dlatego w cieniu sobie poleze 

 

bo wiem skad jestem :)

 

Edytowane przez Marcin Krzysica (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobre, dobre, ja też wiem, skąd jestem, ale tam dom twój, gdzie chleb

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Moje rozdarte na pół, kocham starą ojczyznę i do nowej też pałam miłością

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • 2 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Marek.zak1 wrażliwość to ukryta, wyjątkowa siła/moc. Rzeczywiscie w zderzeniu z tym - coraz bardziej bezdusznym światem można ją odczuwać jako słabość lecz to tylko odczucia. Nie bylo moim zamysłem przedstawić wrażliwości jako słabości lecz bardziej jako wyjątkowość, ktora jest często  nie rozumiana. Pozdrawiam serdecznie.     @Wiechu J. K. jestem tego pewna

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pozdrawiam ciepło, dobrej niedzieli.        @Leszczym dziekuje Michał, bardzo dziekuję !  Jestem
    • przyklejam się, aby dzięki temu powstała kojąca opuchlizna, bąbelek wypełniony krystalicznym płynem. z czasem znajdzie się igiełka, która, gdy będzie się chciało jej użyć, okaże się niepotrzebna, bo wszystko zostanie już wcześniej wchłonięte. staram się być miły i przyjacielski, ale spróbuj pomyśleć o mnie jak o zabawie w wieszanie się, pustej kapsułce, jaka nie pomieści w sobie zbawiennych specyfików, ani toksyn, istnieje wyłącznie po to, by nie dać się przełknąć, pozwala jedynie obracać się w ustach, niczym drażetka. o mnie będącym jak ładnie wymawialne, dosyć mądre słowo reintrodukcja. albo niczym głupi neologizm manicurewa mać. nie zrywaj. wybierz sama, wtulając się: co mam łagodzić, zwalczać, na co uodpornić.
    • @Dariusz Sokołowski Dziękuję serdecznie! @Wiechu J. K. I niech zwycięża, amen :)
    • @viola arvensis   jeszcze taka myśl przyszla mi do glowy że oto   napisałaś piękny portret wrażliwości która nie jest słaboscią lecz szczegolnym   sposobem istnienia w   świecie     przypomina mi to myśl emmanuela lévinasa że człowiek naprawdę staje się sobą dopiero w odpowiedzialności za drugiego  a nie w sile  czy pewnosci siebie!!!   cudowny wiersz   Ty, POETKO.        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...