Wołanie nocy

[Paulina Murias]

Usłysz wołanie nocy
Gdy zgaśnie zmierzch
Odrzyj mnie z tęsknoty
I zanurz swoje dłonie
W mojej duszy

[Marlett]

Romantycznie :)

[Paulina Murias]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Taka jest chyba moja natura, dziękuję za komentarz ;)

Pozdrawiam :)

[Bogdan Brzozka]

I fajnie - krótko a treściwie. Pozdrawiam.  :)

 

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To, że użyłaś w tym fragmencie  pojęcia "dłonie" czyni dla mnie Twój wiersz nie tylko delikatnie pięknym, ale też ciekawym. Bo nie jego serce, nie oczy, nie jego dusza mają się w twojej duszy zanurzyć, ale jego dłonie, co daje mi do zrozumienia, że jest to rodzaj dotyku, pieszczoty ciała, które docierają aż do duszy, bo... jest w nich przede wszystkim miłość. Pozdrawiam :)

[Paulina Murias]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam,

Dziękuję za pozytywny komentarz. 

Zdawać by się mogło, że to tak niewiele a jednak daje mnóstwo radości i chęci do pisania ;)

Bardzo lubię miniaturki, najswobodniej czuję się podczas tworzenia tej formy literackiej ;)

Pozdrawiam serdecznie ;)

[Bogdan Brzozka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, pozdrawiam Paulinko.   d(*_*)b

[Paulina Murias]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam,

Dziękując serdecznie za miłe słowa, które są zawsze dla mnie inspiracją przyznaję, że rzeczywiście szłam takim tokiem myślenia.

Dotyk to dla mnie bliskość, która jest synonimem miłości, łączących nas więzów z drugim człowiekiem. Sama psychologia, mowa niewerbalna dużo nam o tym mówi. Zasada dystansu interpersonalnego to nic innego jak zróżnicowanie odległości fizycznej od innych osób ze względu na poziom zaufania.

Jeżeli więc pozwalamy, by ktoś dotykał naszej duszy, musi być kimś wyjątkowym.

Trochę zracjonalizowałam swój utwór co nie do końca mi pasuje, ale pisząc go moje serce górowało nad rozumem :D

Pozdrawiam ;)

Edytowane 8 Maja 2019 przez Paulina Murias (wyświetl historię edycji)