potrzebuję

[regina phalange]

trzeba zamontować zamek w drzwiach
do małego pokoju
ale nie bój się, nic się nie psuje między nami
potrzebuję tylko trochę ciszy
raz na jakiś czas
zero dźwięków
tylko prosta przestrzeń

potrzebuję być w takim stanie, że wiem, że nikt nie wejdzie do pokoju
i nie dotknie moich pleców
w czasie gdy rodzę
się
na kartce
który raz
setny raz

[duszka]

Zaskakująco piękne, obrazowe i... trafne zakończenie! Cały wiersz do niego prowadzi, jak wystrzelona z łuku strzała, która trafia w dziesiątkę. Tak, "potrzebuję być w takim stanie, że wiem, że nikt nie wejdzie do pokoju" - oprócz weny, muzy, natchnienia, które wyzwalają poród... Pozdrawiam :)

[Annie]

Podpisuję się pod zdaniem duszki, chociaż zmieniłabym trochę wersyfikację.

Pozdrawiam.

[beta_b]

Ładne,

potrzeba intymności i czasu prywatnego, delikatnie, asertywnie wyrażona. bb

[regina phalange]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a jak? chętnie przeczytałabym Twoją propozycję :)

Dziękuję za dobre słowa!

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Potrzeba, pod którą podpisuję się obiema rękami, też takową odczuwam. Po kilkakrotnym czytaniu, zgodzę się z Anią, że można by nanieść małą korektę w układzie wersów I- szej nie ruszam, jest dobrze. ale...

np. ten dłuuugi wers w II- giej, gdyby rozbić, dając enter po "stanie", no i.. "że wiem, że nikt..." 
a może zwykłe.. by mieć pewność że nikt nie wejdzie do pokoju
Jeszcze jedna myśl 'zrodziła mi się'. Jeśli odnieść tytuł, do końcowego
    który raz
   setny raz
to nieśmiało zasugeruję dodatkowy enter po "kartce".  W sumie, 'się na kartce', też mogłoby być razem.

To wszystko, dodam jeszcze, że treść pozytywnie, tzn. dobrze 'dźwięczy' w mojej głowie.
Pozdrawiam.

Edytowane 3 Marca 2019 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Annie]

A to mi zadałaś bobu :)  Właśnie, podobnie jak Nata - za długi 1 wers w drugiej strofie , ale  taka propozycja:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam :)

[Nata_Kruk]

... można i tak, ja, nie chciałam aż tak "bardzo" ingerować.

[regina phalange]

Dziewczyny, widzę o co wam chodzi z tymi wersami, zdaję sobie sprawę, że są nierówne, niektóre przydługie itd. 

Bierze się to stąd, że podczas pisania niektóre zdania "brzmią w mojej głowie" ciągiem, jakby na jednym wdechu, inne są pocięte, stąd taki zapis. 

Teraz pytanie czy w odbiorze ten rytm ma szansę się jakoś obronić czy jednak będzie zgrzytał.

Podoba mi się ta zaprezentowana wersja, faktycznie brzmi sensowniej, ale sama nie umiałabym tego w ten sposób zapisać, bo w mojej głowie to brzmiało inaczej :) i co z tym fantem zrobić? :)

[Sztach.Eta]

Podoba mi się ten wiersz, podzieliłabym tylko ten długaśny wers, na mniejsze kawałki, bo tak długi wybił mnie z tropu.

Sztacheta

[iwonaroma]

Oryginalnie i subtelnie.

W tym długim wersie wyrzuciłabym potrzebuję, a może nawet bez że wiem 

[Annie]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Regino, nic nie rób :)

To Twój wiersz, napisałaś jak czułaś. Moja propozycja, to tylko próba interpretacji i tyle.

Raczej nie zmieniam tutaj nikomu wierszy, zrobiłam to tylko na twoją prośbę bo uznałam, że jesteś ciekawa innego odbioru wiersza.

Pozdrawiam :)

[Gość]

Bardzo trafnie oddałaś potrzebę bycia od czasu do czasu samemu z sobą. W ciszy i z dala od wszechobecnego zgiełku, powstają (rodzą się) naprawdę ważne myśli. Choć nie dla wszystkich cisza i chwilowa alienacja oznacza to samo. 

Bardzo ciekawie i bezpośrednio. Ta prostota i czytelność w twoim tekście ujmuje ;-)

Pozdrawiam!

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... co.?... :) Jeżeli zaprezentowana wersja, nieważne  która spodobała Ci się, możesz edytować wiersz i

nanieść właściwe Twojemu oku korekty. Gdy teraz patrzę na całość,  to ten najdłuższy wers znowu mi

"przed okiem 'lata' "... ;) Regino... masz czas, nie rób niczego w pośpiechu.

Edytowane 4 Marca 2019 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)