Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Tłusty Czwartek

_Marianna_W_
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

_Marianna_W_

_Marianna_W_

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Na Tłusty Czwartek

moc przyjemności,

więc bez umiaru

pączków, słodkości.

 

Kruchym, słodkim, chrustem

pączki przegryzamy, 

tym słodkim akcentem

zimę pożegnamy...

 

Choć ten mały pączuś

znaczy tak niewiele,

to dziś przypomina;

zbliża się Popielec.

 

A ten świeży pączek,

z konfiturą z róży,

oby w Tłusty Czwartek

dobry plon wywróżył.

 

Na tym talerzyku

pączek oraz chrusty, 

żebyś zapamiętał,

że to już Zapusty.

 

*Przysłowiowy Bartek

raczy dziś na tłusto,

żeby nie uchybić

Ostatkom, Zapustom.

 

Edytowane przez Marianna_ (wyświetl historię edycji)
2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Lenore Grey
      What_s_app_ek

      Przez Lenore Grey · Opublikowano

      @Nata_Kruk świetne, uśmiechnęłam się pod koniec :⁠^⁠)
    • Posem
      25#

      Przez Posem · Opublikowano

      Czasem wezmę wiadomości na ruszt i prześledzę tok wydarzeń   wojny i kataklizmy pójdą w ruch i założą kaganiec na ziemię   tragedia oślepi mnie nie zrozumiem czemu tak źle   na drodze znów niespokojnie piję wino gniewu czemu tak nierozsądnie   prawica łamie zasady jeśli jakaś istnieje wybiorę siatkę tajemnic spisek węszę.  
    • Lenore Grey
      Świt

      Przez Lenore Grey · Opublikowano

      Czerwony promyk świtu — jeszcze płaski zapodział się w krągłości ust gorących. Przy brzegu żółwie jak jaskry. Pootwierały ptaszęta gardła blade. Krople dzwonią za                                   wodospadem.
    • poezje_krzyczane
      "Ach powiedz" – Poetycka pieśń o boskim pięknie kobiety | Adam Asnyk | Poezja śpiewana

      Przez poezje_krzyczane · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka Spoko, nic się nie stało, niektórym polityka za bardzo weszła w krwiobieg i nie widzą życia poza nią @bronmus45 A czy ja wspomniałem gdzieś Kaczyńskiego czy Tuska. Proszę zostawić swoje projekcje  gdzieś z boku. Skoro Młynarski nie chciał tego publikować, to Pan też nie powinien. A po drugie złamał Pan prawa autorskie, bo na publikację jakiegokolwiek utworu Wojciecha Młynarskiego potrzebna jest zgoda właścicieli praw autorskich, czyli prawdopodobnie rodziny.
    • Stukacz
      Dzień

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Kolejny utwór z serii "Echo":     Wrzaski – słychać wiry, głosy Szczęk siekier, toporów, mieczy Z prawej, lewej śmierci ciosy I ból ludzki – człowieczy   Siekają ciała, wyblakła nadzieja Tylko krew i ścięte głowy W oczach upiornych cieni zawieja Tnie świat na dwie połowy   I sen, i prawda gdzieś pomiędzy W ferworze wzrok mętnieje I trwoga, i rozpacz, mrok nędzy Miesza się, pęcznieje   W krwi zwłoki – przeżyte Na zbrojach krwawe znaki Ciała pocięte, mgłą nakryte I ulga, bo ból znikł wszelaki   A tam dwóch krzyczy, śpiewa Wśród obłąkanych rycerzy Swym krzykiem żywych zagrzewa Bez modlitw, pacierzy   Ze śpiewem tną i walczą Mieczami i krwią świeżą Obecność swoją znaczą Pod stopami trupy leżą   Nikt nie wie skąd siłę I skąd biorą natchnienie A w środku krew przez żyłę Czerwonym strumieniem   Lecz buch i buch, i po chwili W błoto ciężkimi kroplami Martwi – ci co żyli W żyle krew nie strumieniami   Lecz martwą, zastygłą rzeką Co nurt swój wstrzymała I upiór pod powieką I śmierć uparta – wytrwała

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...