Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Oda do głupota

eMy
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

eMy

eMy

Opublikowano
Opublikowano

Niezrozumiała koncepcja której fala 
roztrzaskana została tam gdzie stała ściana
wymurowana świeżo przez pewnego murarza
a dopieszczona z pomocą jego tynkarza 
błąka się po całym świecie szuka palcomowa 
którego łeb wielki drzwi otworzyć zdoła
a oczy choć zamknie je pojmą
że wojną na lepszego muratora
nie ma sensu wojować z cząstką konstruktora
bo wzrok jest ślepy gdy nie widzi
że każdy krok ktoś inny tutaj ^..^
chowa  jak myszka kable
ale bez przewodu przeciw swemu narodu
bezprzewodowa myszka nie rozsieje terroru
bo marny siewca który zbiera nieswe żniwo 
lepszy już taki który skibą wyjałowione użyźni
ziemie i mnie, innych, a przede wszystko sobie
najbardziej ostrą i z metalu częścią zdzieli po głowie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      Kronika rozkwitu cz.4

      Przez andrew · Opublikowano

      @Berenika97 .. czas  daje i odbiera  lecz  nie bawi się  nami    choć  w nadmiarze    obiecuje  czasami ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • jjzielezinski
      być deserem

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      Za dokładką i dobrym winem. :) Bardzo ujmujący i piękny wiersz. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • jjzielezinski
      Kronika rozkwitu cz.4

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      Przypomina mi lata mojego dzieciństwa... Piękny wiersz! Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 88. Ogień Persepolis

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Świetnie ukazałeś ten słynny epizod starożytności - spalenie Persepolis przez armię Aleksandra Macedońskiego. Narrator - żołnierz ocenia to trzeźwo i cynicznie - tzw. wielkie czyny to kwestia przypadku. Tutaj było pijaństwo. A usprawiedliwienie tego niszczenia jest abstrakcyjne, bo minęło 150 lat od wojny z Kserksesem. Narrator wie, że to polityczna propaganda. Wyśmienity i aktualny tekst jest w strofie czwartej - „tak mówią ci, którzy sami nie płoną." - najgłośniej o ideach i oczyszczeniu mówią ci, którzy sami nie ponoszą ofiar. Super aforyzm, bo hipokrytów jest ogrom! Natomiast "Taniec na popiele" tworzy makabryczny kontrast między śmiercią a pijackim świętowaniem. Wielka tragedia (zniszczenie wspaniałego miasta) zostaje sprowadzona do trywialnego wzniesienia toastu - i nawet bogowie odwracają wzrok. To ponadczasowy tekst! Świetny! Za dawne grzechy płoną cudze kolumny, zmarli milczą w tle. Kto sam nie płonie, mówi o oczyszczeniu, depcząc świeży gruz.
    • jan_komułzykant
      Gładź

      Przez jan_komułzykant · Opublikowano

      Dziś w przedszkolu, na bielutkiej gładzi, mały Jasio resztki bobu sadzi. Bo kiedy zapylą go bąki, wyrosną wiosną grube strąki. Chyba, że nocą mróz... je rozsadzi?

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...