brak tytułu (S.Z)

[23.]

mogę zmienić twoje życie
przecież wiem jak skończyć
Je! t'aime, samotne serce
opalam się w gwiazdach
jak opiłki w oczach,
obojętny świat, cierpię

 

nie spojrzeć już w niebo
na przecięty sufit, zbyt biały
by jeszcze zobaczyć
czy coś w tobie się żarzy

 

kiedy upadniesz strzaskana
nie usłyszę też wycia,
mam tu okna zamknięte
i nie oddycham.

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To tragedia, wpuść powietrze, odcięcie się od świata nie służy nikomu. Nawet odgłosy wycia są potrzebne. 

 

 

To smutek, czas zagubienia. Nieznajomy Niewidzialny - dlaczego tak, przecież jest i:

 

I tego nie rozumiem, tej frazy:

 

 J. 

[23.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

,,opalam się w gwiazdach

jak opiłki w oczach"

Dwa wersy, które można czytać naprzemiennie i z każdą kombinacją ;) Do czysto poetyckiego lub romantycznego obrazu poetyckiego, dodałem walory czysto mechaniczne, związane z rzemiosłem. Buntuje to się samo w sobie z ideą romantyzmu, ale jest to tylko powielanie i interpretowanie dawnych wzorców. Mnie osobiście te dwa wersy przenoszą w ciepły krajobraz, który jest nieświadomie interpretowany ( brak pełni) , gdyż coś dzieje się w tle, jakaś praca wrze. W połączeniu z dalszymi strofami, pozorny spokój zostaje nagle rozwiany i trwa niepewność- no, mniej więcej tak :D

Drugi sposób tak dla mnie wyraźny, to tusz z rzęs w oku kobiety. Może w tej kwestii nie jestem specjalistą, ale potrafi to przyprawić o łzy. Natomiast mi taki obraz kobiety zapada w pamięć. Spojrzenie/oczy przecież potrafią błyszczeć, można się wręcz emocjonalnie opalać w spojrzeniu, zawsze jednak jest jakaś wada estetyczna, powrót do ,,ziemskości".

PS. Ale, ale! Nie chcę zdradzić wszystkiego- intymność,intymność! Je t'aime jest symbolem samo w sobie, a gdzie użyłem tego stwierdzenia w swoim życiu, a gdzie zasłyszałem, może zostać w spojrzeniu ;) Pozdrawiam serdecznie ;) NN.