Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Przepis na życie

Maria_M
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Maria_M

Maria_M

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

dziwnymi świat się rządzi prawami
już dawno wymknął się spod kontroli
tylko planety słońce i księżyc
odwiecznej wierne stałej niewoli

 

tymi samymi drogami krążą
nie w głowie bunty ani protesty 
w kosmosie gwiezdnych mgławic miliony
im wojny, spory nie są konieczne

 

a tu na globie wśród prochów ziemi
ciągle się słyszy zgrzyty w zawiasach
w wyścigu szczurów i w owczym pędzie
kłęby niezgody przewodzą w basach

 

dużo się mówi na temat zgody
i tolerancji miłości dobra
ale człowieku to tylko mowy
puste frazesy nie żadna norma 

 

i żeby dłużej już nie zanudzać
nie siać banału ani patosu 
hej Ziemianinie hej aż człowieku
przepis na życie zabierz z kosmosu

 

MG 03.02.2019r.

 

 

 

 

Edytowane przez Maria_M (wyświetl historię edycji)
10
Alicja_Wysocka

Alicja_Wysocka

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Witaj Siostra,

Bo my ludzie, jesteśmy podobno rozumnymi stworzeniami, których obdarzono wolną wolą.

My bardzo lubimy tę wolną wolę, tylko jakoś nie pasuje nam ponoszenie konsekwencji.

A kosmos? Cóż, twory doskonałe, funkcjonują bezkolizyjnie, niezmiennie i pewnie.

Jakoś nie przyjdzie Słońcu do głowy zaspać, zapomnieć się i nie wzejść któregoś ranka :)

Miłego dnia :)

Edytowane przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)
Maria_M

Maria_M

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję za obszerny komentarz, poniekąd trafny. Bardzo się cieszę z takiej interpretacji. No cóż, w kosmosie jest odwieczny porządek i ład, wszystko na swoim miejscu, nawet Ziemia, gdzie zachodzi wiele róźnych zjawisk społecznych, gospodarczych, politycznych, religijnych, obyczajowych, militarnych, ...... dalej krąży swoim torem. 

Pozdrawiam serdecznie i dziękuję:)

1
jan_komułzykant

jan_komułzykant

Opublikowano
Opublikowano

a propos wolnej woli, o której wspomniała Alicja. Otóż, z tej własnej i nieprzymuszonej, człekokształtni uwielbiają zniewalać właśnie. I to zniewalanie trwa od samego początku. A więc to jedna wielka bujda. Najgorsze jest to, że gdyby nawet wyrozumiałość i tolerancja osiągnęła (bo do tego dążymy) już szczyt głupoty, to i tak zawsze znajdą się tacy, którzy sami siebie zniewolą, uciemiężą i zakują w kajdany, bo tak lubią. Będą się z tym jeszcze obnosić w marszach i blokować Jerozolimskie

- Aleje. :)

Kosmos wcale nie jest taki uporządkowany, jak się wydaje, jest okrutny, tak jak my - jego cząstka, dążąca do własnej i przez siebie zaprojektowanej czarnej dziury.

Plus za wiersz Mario, pozdrawiam.

1
le_mal

le_mal

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Moja babcia uczyła mnie żeby pytaniem nie odpowiadać na pytanie  :))))

Wiem, że dobrze rymujesz ale jakoś w tym wierszu nie mogę nadążyć za rymami :)    - dlatego pytam.

Maria_M

Maria_M

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Odnośnie wolnej woli- tak, zgadzam się. U każdego przybiera inny obraz, bo sama wolna wola bez miłości może poprowadzić do wielkiego zła. Natomiast odnośnie kosmosu, to uważam, że jest uporządkowany. No, może na pewno zaśmiecony przez człowieka.

Na temat czarnej dziury oprócz informacji, nie mam zdania. Bardzo dziękuję za pochylenie się nad wierszem.

Pozdrawiam:)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Maria_M

Maria_M

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeżeli pytanie jest niegrzeczne, to nie odpowiadam, tylko zadaje kolejne, bo odbiorca sam powinien wiedzieć czy rymy są, czy nie. To się słyszy, a rytm- czuje. Nigdy nie zastanawiam się jaki wiersz piszę, po prostu piszę, to co mama w głowie. W powyższym jest rytm, a rymy słychać xbxb. Najważniejsze jest przesłanie. Jeżeli wcześniejszym komentarzem uraziłam, to przepraszam :)

Edytowane przez Maria_M (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Perykles
      Staw iskier

      Przez Perykles · Opublikowano

      Bezsenna noc  Kamieni      Kryształowy owoc Czerwieni      Staw iskier  Zamieni słowo  W kryształowy owoc      W bezmiarze pełni Mieni mi się w czerwieni  Wola słowa, która krząta się  W stawie iskier, przemieniona  W bezdenny proch ludzkiego języka   
    • widelec
      Myśl Wielka

      Przez widelec · Opublikowano

      nie mam ochoty na zimę nie mam ochoty na blisko nie obchodzi mnie imię nie obchodzi nazwisko nie mam chęci na dystans ani chęci na lato chcę krzyczeć MERRY CHRISTMAS w gwiazdkowej pidżamie psikus, a to!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Stukacz
      Echo

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Szum drzew śpiewa nad jeziorem Falami rozpaczy i żalu Przemawia woda jęzorem O balu, o balu   Nad jeziorem zamek z kamienia Księżniczka we śnie zaklęta Tak piękne miała marzenia Jednak przeklęta, przeklęta   Żywa, choć nieżywa już No cóż, no cóż   Śni bal, królewicza pięknego Na tysiąc gości wesele Więcej nie śni niczego Tak niewiele, niewiele   Lecz wyśniła nie życie A sen w pustce zupełnej I puste wyśniła wycie Jednak pełnej, tak pełnej   I tylko rozpacz i żal A śnił się bal, śnił bal   Niesyta, niespełniona, nieprzytomna Leży na łożu z kamienia Snów swych niepotomna Bez znaczenia, bez znaczenia   W gorączce życia i śmierci Co tchnieniem odrętwiałym W sumienie śpiącej wierci Snem tak trwałym, tak trwałym   Znów śni się baśń Któż waś, któż waś   I śni się rycerz w zbroi I śni się zamek złoty I w śnie się miłość roi Ktoś ty, ktoś ty   I śni się bal i wesele W śnie pogrążona rozpaczy Tak mało, a tak wiele Cóż znaczy, cóż znaczy   Kim ów rycerz był Co śnił się, co się śnił   A rycerz w śnie natchniony Księżniczkę piękną spotyka I widzi dwie korony Lecz sen umyka, umyka   Gdzie umknął sen niewinny Cóż znaczą białe ognie Co palić się nie powinny A palą zgodnie, tak zgodnie   I w sercu żar Bo śnił się bal, śnił bal   W zbroi do boju rusza Lasy przemierza i gaje Wichrem gnana dusza Nie ustaje, nie ustaje   Odległe tereny podbija I snu nie znajduje pięknego Mieczem ostrym wywija Cóż z tego, cóż z tego   A przed sobą dal I żal, i żal   W rozpaczy w sen zapada W sercu boleść i pustka Powieka ciężka opada Oko łza muska, łza muska   I śni zamek i skarbiec wielki I śni się służba i wojna Jednak znikł ślad wszelki Księżniczki co strojna, co strojna   W sen strojna i w żal Bo śnił się bal, śnił bal   W sen strojna księżniczka płacze Skórę gorzka łza rani I tylko ból i rozpacze I ludzie zebrani, zebrani   I pogrzeb, i snu kres wszelki I pustka głucha gdzieś znikła I znikł rycerz wielki Do którego przywykła, przywykła   Mimo starań i prób Głęboki grób, ah, grób   Rycerz do zamku zmierza A tam księżniczka zaklęta Na horyzoncie wieża I ona przeklęta, przeklęta   Na progu wejścia staje A tam treny śpiewają Księżniczki nie poznaje I grają, i grają   Treny śpiewane we łzach Oj, ach, oj, ach   I baśń co się śniła Tej jednej jedynej nocy Rojeniem ledwie była W niemocy, w niemocy   I legł rycerz bez natchnienia Gdy brakowało kroku Legł pod wieżą z kamienia O zmroku, o zmroku   I sen, i mrok Gdy był o krok, o krok
    • widelec
      ***

      Przez widelec · Opublikowano

      @Charismafilos Dziękuję bardzo! 
    • tie-break
      supeł

      Przez tie-break · Opublikowano

      Są ludzie, którym szczęście mignie tylko na moment, na moment tylko się ukaże po to tylko, by uczynić życie tym smutniejsze i okrutniejsze. Stanisław Dygat   nocami wciąż przychodzą chwile gdy myśli zawiązują moje ciało na ciasny supeł bez oddechu   za dnia zakasuję rękawy i biorę się do pracy nie mogę przecież zawieść   odśnieżam mosty maluję karuzele jasnymi barwami stawiam na stole dwie gorące kawy by próbować się cieszyć   by było jak dawniej jak zawsze   lecz od świata oddziela mnie dziś nieprzemakalna przesłona nie czuję smaków zapachów nie słyszę dźwięków kolory i kształty są zamazane rozmyte   nocami ubywa mnie niczym śniegu lub ognia zależy co wybierzesz jestem daleko o wiele wierszy nienapisanych jeszcze a może już nigdy   nie wiem czego się chwycić spadając w dół górskiej rzeki spadając spadając   spadając   kiedyś może zechcesz rozplątać te wszystkie supły i będzie jak dawniej na zawsze    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...