Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozwól, że przytoczę:

 

Koniec i początek

Wisława Szymborska


    • Po każdej wojnie 
      ktoś musi posprzątać. 
      Jaki taki porządek 
      sam się przecież nie zrobi.

      Ktoś musi zepchnąć gruzy 
      na pobocza dróg, 
      żeby mogły przejechać 
      wozy pełne trupów.

      Ktoś musi grzęznąć 
      w szlamie i popiele, 
      sprężynach kanap, 
      drzazgach szkła 
      i krwawych szmatach.

      Ktoś musi przywlec belkę 
      do podparcia ściany, 
      ktoś oszklić okno 
      i osadzić drzwi na zawiasach.

      Fotogeniczne to nie jest 
      i wymaga lat. 
      Wszystkie kamery wyjechały już 
      na inną wojnę.

      Mosty trzeba z powrotem 
      i dworce na nowo. 
      W strzępach będą rękawy 
      od zakasywania.

      Ktoś z miotłą w rękach 
      wspomina jeszcze jak było. 
      Ktoś słucha 
      przytakując nie urwaną głową 
      Ale już w ich pobliżu 
      zaczną kręcić się tacy, 
      których to będzie nudzić.

      Ktoś czasem jeszcze 
      Wykopie spod krzaka 
      przeżarte rdzą argumenty 
      i poprzenosi je na stos odpadków.

      Ci, co wiedzieli 
      o co tutaj szło, 
      muszą ustąpić miejsca tym, 
      co wiedzą mało. 
      I mniej niż mało. 
      I wreszcie tyle co nic.

      W trawie, która porosła 
      przyczyny i skutki, 
      musi ktoś sobie leżeć 
      z kłosem w zębach 
      i gapić się na chmury.

Opublikowano

pozwól że przytoczę

 

BARWY NARODOWE

Maria Pawlikowska -Jasnorzewska

 

 

Biało-krwawy,

Krwawo biały, lniany

Opatrunku, który zwiesz się :sztandar,

Coś się z wielkim krwotokiem uporał!

Wiatr rozwija ten dokument rany,

Wznosi w górę bohaterski bandaż,

Tę pamiątkę.

Ten dług

 I ten morał.

  • Mateusz zablokował(a) ten utwór
Gość
Ten temat został zamknięty. Brak możliwości dodania odpowiedzi.


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka     Poe.   Twoje rozróżnienie dobrze dotyka dwóch kierunków w których ten fantom się rozsuwa . ale w samym tekście nie zatrzymuje się on wystarczająco dlugo , żeby stać się ani formą, ani rozproszeniem.     raczej przechodzi między tymi stanami zanim zdążą sie nazwać i może dlatego nie chodzi o dwa typy fantomu  tylko o brak miejsca, w którym mógłby się na chwilę zdefiniować.   co o tym myślisz?      
    • @Migrena   1.fantom, który ma formę   2.fantom rozproszony, rozpuszczony, odbity   -w pierwszym przypadku nieistnienie materializuje się przez pragnienie   -w drugim fantom to rozproszenie   *raz w pamięci po poprzednich "wcieleniach- wersjach"   *dwa w wyniku braku możliwości zlokalizowania i zwizualizowania prawdziwego obiektu 
    • @Alicja_Wysocka   Alu.   zgadzam się z Tobą oczywiście.   fantomowi drapieżnicy.   ludzie którzy udają innych ludzi.   prężą muskuły których nie mają.   ale jest maj.   trochę nie taki.   za bardzo nie taki.   ale to maj.   to ja dla Ciebie słoneczka majowego.......   i tych zapachów majowych......   wszystkiego dużo:)       @Poet Ka   jak najbardziej 
    • @Migrena inny fantom...
    • @Poet Ka   Poe.   czytam ten głos (Twój przecież gdy mówisz Leśmianem)  jak echo po murze, ktory nie był zbudowany z kamienia, tylko z potrzeby widzenia .   i może dlatego zawsze zostaje tylko to, co po drugiej stronie nie zdazyło się stać trescią.   u Leśmiana nawet pustka ma jeszcze scenę i narrację u mnie nie ma już ani muru, ani jego zburzenia jest tylko to  co nie zdążyło się rozróżnić.   i jesli coś tu jeszcze drży  to nie dlatego, że ktoś woła tylko dlatego, że nie ma już kto powiedzieć, że to był głos    cudownie mnie zadziwia że znalazłaś tekst, który tak precyzyjnie rezonuje z "fantomem” i   dopowiada mu własną, równoległą odpowiedź.   intelektualnie podniecające.   dzięki:)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...