.. ku zapomnieniu

[kwicher]

.. ku zapomnieniu

 

Księżycem oświetlone oczy Twoje płoną

Niebezpiecznym ogniem ekscytacji

W otchłanie naszych spojrzeń zanurzamy się z wolna

szukając swego ciepła co spokojem nas oplecie

by zapomnieć o goniącym za rojeniem świecie

na zawsze - by spłonąć na ołtarzu miłości

zanurzonym w krwi z serc naszych

galopujących ku połączeniu, ku spełnieniu, ku zapomnieniu,

w ostatecznym uwolnieniu ze snu złego

by w światłość dnia wkroczyć jako jedność nierozłączna

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -   czytam i coś tu fajnego znajduje - podoba mi się fragment

o połączeniu  spełnieniu i zapomnieniu.

Bo życie to jednak dalekie ale jednak zapomnienie.

Mi się podoba.

                                                                                                                             Pozd.

[kwicher]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję i pozdrawiam też

[WarszawiAnka]

Ładnie wysnute refleksje, ale nie odnajduję się w tej formie.

 

Pozdrawiam

[kwicher]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziekuje, za komentarz. Co do formy... to niezaplanowana .. wiec może i jej brak :)

Edytowane 24 Stycznia 2019 przez kwicher (wyświetl historię edycji)