Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Monolog

  
kilka słów, dźwięki w których małe kłamstwo 
budzi wyobraźnię, przyjemności 
dotykania kwiatów, rękoma, ustami, stopami 
gdy południe, nie patrzę w słońce 
uśmiecham się do ciepła, do radości istnienia 
kilka słów, znów psalmy, śpiewam 
zamiast zająć się konstruktywną krytyką snów 
jutro będę tańczył, jak niewidomy 
już teraz słyszę wyraźnie, każdą fałszywą myśl 
zapiszę, ty dobrze wiesz dlaczego 
okno zmienia się w lustro, i wciąż do nas mówi

Opublikowano

Annie - Tak też może być, w takim układzie widać jak odczytałaś tekst. 

Marcin - Zawsze możesz coś więcej napisać. Dzięki za czytanie.

Marlett - Przecinki są takie małe :), myślę że można przymrużyć na nie oko. :)

                       Pozdrawiam kkk

Opublikowano

Dobry "monolog". Jedna płaszczyzna skrystalizowała mi się bardzo wyraźnie, kto wie, może peel w jej strukturze umieścił własne rozważania. Pasuje mi podana forma, ale jednocześnie, pomyślałam o słowie.. "kilka".. czy w kontekście.. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... nie powinno być zapisane.. kilku.? bowiem po "istnienia" nie ma przecinka. Gdybyś.. bez interpunkcji, to ok.

puenta z lustrem, bardzo.
Pozdrawiam.

ps. Propozyjca zapisu Ani, też fajna.

Opublikowano

Nata - kiedyś pisałem unikając interpunkcji, zostawiałem tekst czysty, bez narzucania sposobu czytania. Teraz cięcia tekstu i przecinki traktuję trochę podobnie, jak znaki przy drodze a nie na niej. Mam nadzieję że pomagają nie stwarzając zagrożenia.

Dziękuję, i pozdrawiam     kkk

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Wycelował do mnie ktoś z telewizora Było wcześnie.Nawet nie wipiłem kawy Pomyślałem po co i dlaczego Nie umiałe znaleść sedna żadnej sprawy   Zarzuciłem ciuchy jak z Dzikości serca Marynara wężem zasyczała  Pomyślałem teraz slbo nigdy Zawołałem chodź  tu do mnie mała Ref Będę  gonić zawsze już za końcem świata Będę tańczyć w transie jak derwisze Będę krzyczeć żebyś usłyszała Będę spalać się byś zobaczyła ciszę   Żul na ławce siedzi jak zaklęty A ja biegnę ulicami jak szalony  Nie pamiętam przecież jak wyglądasz Świat niestety ma pieprzone cztery strony   Moje serce rozsypało się od bitów Didżej życia payrzy na mnie z góry Piekło wabi ogniem tańca Rozpustnica Diabeł ostrzy sobie na mnie swe paxury   Ref Będę gonić ....                    
    • @jjzielezinski   Wiersz ma świetną dynamikę i marszowy, podnoszący na duchu rytm. Przeniesienie realiów walki do świata literatury - inkaust zamiast prochu, kartki jak okopy - wyszło bardzo obrazowo. „Pamiętaj, że w słowie ukryta jest broń” - ten wers jest kluczowy. Najbardziej porusza końcówka - przypomnienie, że piszemy, by ocalić duszę, i że ta twórczość nas przeżyje. Bardzo pokrzepiający utwór. Hejterzy nie mają szans z taką armią! :))) Super!
    • @Benjamin Artur   Bardzo podoba mi się to zawieszenie między przeszłością a przyszłością w pierwszej zwrotce. Wiersz świetnie oddaje stan, w którym pamięć chwyta się detali - skrawka sukienki, dźwięku głosu. Powtórzenia działają tu jak refren smutnej pieśni. Pięknie napisane, bardzo sugestywne.
    • Witaj - Może jeszcze, w majestacie gór i jezior, w szumie wiatrów, roztańczonych w polnych łąkach, pośród maków, macierzanki i krwawników, własnej duszy, zagubiony szept się błąka. - pięknie zakończony wiersz -                                                                                                                                    Pzdr.serdecznie.
    • @piąteprzezdziesiąte   Świetny wiersz! To prawda, pończoszka potrafi "puścić oczko" w najmniej odpowiednim momencie. Gdy oczko w pończoszce leci, łza w męskim oku się kręci, lecz wiersz Twój tak ułożony, że czytelnik jest szybko pocieszony!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...