Klementyna II

[Patryk Robacha]

wiersz jest nawiązaniem do innego mojego wiersza pt. "Klementyna"

dostępnego poniżej

 

jam zabity, wieś spalona
oto leżą moje zwłoki 
tu - na drodze, w lepkim błocie 
śmierć je tuli w swych ramionach

 

wczoraj jeszcze, kiedy żyłem 
chłopem byłem tej dziewczyny
krzepkiej, żyznej Klementyny
mną, jak car, rządziła mężnie 
samowładnie, niepodzielnie  

 

myśmy z nią kochali życie 
ciut zanadto, wbrew krytyce 
ześmy byli, wódkę pili   
żeśmy w żyto wciąż chodzili 
ciągle przez nas w siole wrzało 
aż się stało, co się stało 

 

bunt podniosła gawiedź wiejska 
kosy sierpy do rąk wzięto 
rżnąć nas chciała ćma plebejska
jak się oprzeć takim mętom?

    

 ----

 

Klementyna 

 

szła środkiem wsi

moje zwłoki ciągnęła za nogę 

w lewej dłoni trzymała pochodnię,

którą podpalała słomiane chaty 

 

a wyraz twarzy miała taki, 

jakby chciała wołać

"kocham cię, życie" 

Edytowane 6 Stycznia 2019 przez Patryk Robacha (wyświetl historię edycji)

[Kobra]

Szalona kobita była.

[Patryk Robacha]

@ania mila milewska

 

dziękuję za głos 

[Kobra]

Bardziej mi pierwsza część, Patryku. Wrócę jeszcze.

[evicca]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mętom (społecznym)? 

 

Pozdrawiam 

[Patryk Robacha]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Słuszna uwaga, nie wiem jak mogłem.

 

dziękuję

[Don_Kebabbo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bo to owad jest zboczony

Zerżnął nawet by treść wiersza

Byle głosić go z ambony ;)

 

Kilka "alów" do tych Klementyn:

 

Dla mnie to za archaiczne, ale umiesz dobierać słowa. Treść nie jakaś super oryginalna, ale puentę "jedynki" chwalę (btw. to dwie różne historie, ale fajnie, że zamieściłeś obie). I tytuł: nie wiem skąd wytrząsnąłeś tę damulkę, ale wzrok przyciąga ;)

 

Pozdrawiam.

 

PS. Litrówka Ci się wlała: "ześmy".

PPS. (dopisane w edycji): O rytm zadbałeś tym razem: jeśli o to chodzi - się czyta.

Edytowane 7 Stycznia 2019 przez Don_Kebabbo (wyświetl historię edycji)