Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

jesień do drzwi zapukała

była smutna zapłakana

spytałem co się dzieje

rzekła pada zimno wieje

 

drzewa liście  pogubiły

dzień już nie tak miły

cienie jakby bledsze 

twarze smutniejsze

 

a to wszystko moja wina

czuje że to nie ta chwila

spartaczyłam porę roku

nie dorównując kroku

 

rzekłem słuchaj moja miła

mały krok za tobą zima

ona świat nam upiększy

dzień zgubi gorsze będzie

o wiele lepszy

 

więc nie martw się proszę

ja jutro zimę poproszę

by swe drzwi  otworzyła

byś się więcej nie smuciła

 

 

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Witaj  beta_b - miło że byłaś -  ten wiersz ma już poważny wiek.

I nie pamiętam czy był pisany na siłę.

Cieszy mnie że tak szczerze skomentowałaś - 

                                                                                                                            Radości ci życzę

Opublikowano

Witam, 

 

 Klimat tekstu - miły, bo  lubię jesień

Czy tu, czy tam ona zawsze jest taka sama

Wspaniała i kolorowa.

 

We wszystkim więc jest poezja

 

Piszesz w komentarzu:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przypomniało mi to dawne teksty, których później

nie korygowałem, a pozostawiłem jakimi były.

 

T/

 

 

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Tomaszu -  miło że czytasz - duże dziękuje .

Jak to mówią starych drzew się nie przesadza  mają być  takie jak są.

                                                                                                                                             Pozd.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Charismafilos

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      A jednak napisałeś!    Nie trzymasz się zupełnie Słowa.  "Dorozumiałeś" sobie? A ja "dorozumiałam" sobie zupełnie coś innego, ale za to na podstawie nauki i Biblii.    Nie interesuje mnie co mówi tzw. tradycja chrześcijańska, Dante, kultura popularna, czy ojcowie kościoła - dla mnie najważniejsze jest Słowo czyli Biblia. W IV wieku n.e. św. Hieronim otrzymał zadanie ujednolicenia przekładów Biblii na łacinę (tak powstała Wulgata). Kiedy dotarł do Księgi Izajasza (Iz 14,12), napotkał hebrajskie słowo hejlél. W oryginale hebrajskim słowo to oznaczało „jaśniejący” lub „syn jutrzenki”. Prorok Izajasz użył go jako metafory, by opisać pychę i upadek króla Babilonu. Król ten myślał, że jest tak jasny i potężny jak najjaśniejsza gwiazda na niebie, ale ostatecznie „upadł z nieba”. Św. Hieronim, tłumacząc to na łacinę, szukał odpowiednika dla „niosącego światło” (czyli planety Wenus widocznej o świcie). Wybrał słowo lux (światło) + ferre (nieść) = lucifer. Dla każdego Rzymianina słowo lucifer było zwykłym, pospolitym rzeczownikiem, albo terminem astronomicznym określającym Gwiazdę Poranną. W samej Wulgacie słowo lucifer pojawia się też w innych miejscach w pozytywnym kontekście co potwierdza, że dla Hieronima było to po prostu określenie jasności i światła, a nie zła. Przykład - 2 List św. Piotra 1,19 Wulgata - łacina: „(...) donec dies elucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris” przekład- Polski (Biblia Tysiąclecia): „(...) aż dzień zaświta, a gwiazda poranna wzejdzie w waszych sercach”.   Inny przykład - Księga Hioba 11,17 łacina - „(...) et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer” przekład - Polski (Biblia Tysiąclecia): „(...) mrok się przemieni w poranek”. W dosłownym tłumaczeniu z łaciny brzmiałoby to: „nawet gdy będziesz myślał, że nastał koniec, wzejdziesz jak gwiazda poranna”.   To wszystko można sprawdzić , o tym już dawno pisali bibliści. Przeczytaj przypis w Biblii Tysiąclecia (wydanie V)  do wersetu Iz 14, 12.     
    • Mimo różnic, mimo wad, Chowam dumę, mówię tak: Przepraszam - zostawiam ślad,  Skruchy, winy, gdyż to akt, zrozumienia… błędów mych, Według których nie chce żyć. Ani innych rzeczy złych - Musiałbym się wówczas kryć, Przed sercem - dziś i jutro, Byłoby już za późno… Aby spojrzeć w lustro, i powiedzieć - Przepraszam.
    • @Berenika97 no normalnie Twój styl! ;) To tylko moja percepcja i broń Boże nie chciałbym Cię... zaszufladkować i tym bardziej pozbawić oryginalności! To raczej jak dostrzeżenie znaku wodnego z odcisku palca :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      spisuję sobie Twoje neologizmy ;) mam wrażenie jakby Ci się je łatwiej pisało niż mi czytało ;)
    • @Christine Bardzo dziękuję! Czuję się zaszczycona. :))  @hollow man  Bardzo dziękuję! Dokładnie tak jest.  :)  @Charismafilos   Bardzo dziękuję! Mocno takie moje? To znaczy zaczynam mieć swój styl. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...