Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W tym wyniosłym dniu tłumnie na drogach

z chorągwiami  stajemy .
Zgodnie maszerujemy                                                                             
i pieśni patriotyczne śpiewamy?

 

Dumni jesteśmy gdyż w Stulecie
Odzyskania Niepodległości w dobie
globalnej znieczulicy wartości Dziadów                                         
swych posiadamy i nigdy ich nie zaprzedamy.

 

Bóg, Honor, Ojczyzna zawsze w sercach                                  
naszych były i od zagłady społeczeństwa  
niejednokrotnie ochroniły 

Opublikowano

Cześć, 

 

Wiersze (czy też teksty) tzw. okolicznościowe bardzo trudno się pisze

Napisałem ich sporo, zawsze jednak muszą wnosić jakiś element 

nowości, czy też innego podejścia do tematu.

 

Jasno musisz określić formę . Czy piszesz klasyczny wiersz 

rymowany z podziałem na strofy i wersy o identycznej rytmice, 

czy też piszesz wiersz biały - bez rymów

Twój tekst powyżej nie jest ani klasyczny ani biały 

 

Szukaj i pisz

 

T/

Opublikowano

Witam -   niech ci tu dobrze będzie Danuto -  trudny temat ale

taki na siłę pisany - brakuje mi tego czegoś co zatrzyma.

Bo to o czym wspomniałaś jest zbyt poważne...

Ale nie martw się  - na pewno następne będą  bardziej udane

czego szczerze życzę - 

                                                                                                                   Ciepełka życzę

 

Opublikowano (edytowane)

Gdybym się miał zastanowić - jak taki tekst napisać - trudno by mi było 

Czemu to piszę ?

Bo zawsze szukam tematu, który niejako "sam mnie poniesie"

Szukaj niedomówień, nie rozwijaj - skracaj. 

Poezja - myślę - jest sztuką niedopowiedzeń i maksymalnej

krystalizacji myśli. 

 

To, co jest ważne - pisz

 

T/

 

                   

Edytowane przez TomaszT (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Tomaszu napisałeś cyt.To co jest ważne -pisz ,własnie to zrobiłam i niczego nie ubarwiłam , oto mi chodziło .Poezja jest sztuką niedopowiedzeń ale myślę że nie w tym przypadku ,zbyt dużo naszych przodków życie w walkach oddało by o tym z czcią nie pisać i niczego nowego nie wymyślać. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Piszesz od niedawna?

Dlatego napisałem pisz dalej i ucz się formy i składu wiersza.

Faktycznie - może następny będzie lepszy. 

 

T/

 

 

 

 

 

              

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 Chyba nie do końca , bo nie potrafimy wspólnie świętować.

 

Mam nadzieję , że chodzi Ci o naszych przodków , a nie o te mickiewiczowskie.

 

Temat wart serducha,  forma trochę mi nie pasuje.

Mój pierwszy wiersz jaki się nauczyłem był o Obrońcach Lwowa:

"...Pośród wichrów zamieci,
pośród wycia, świstu kul,
bronią Lwowa polskie dzieci,
znosząc rany, śmierć i ból.

A gdy wokół grzmią armaty,
Na placówce pełnim straż
Nie porzucim  swojej chaty,
Bo Lwów był i będzie nasz!..."

 

Dlatego nie mogłem przejść obok Twojego wiersza obojętnie.

 

Pozdrawiam

 

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Internet jest znakomitym podłożem dla wszelkiego rodzaju narcyzów, na którym mogą sobie wysoko rosnąć i rozkwitać, naważeni lajkami i podlewani zachwytami. Ale to nie o nas rzecz jasna. To tamci, ONI. My jesteśmy ci dobrzy i zdrowi.   Dziękuję za trafny komentarz i serduszko.
    • gdy związek bez miłości rozwiązać najszybciej bo łoże ma zjednoczyć scalić to co bliskie :))
    • @Rafael Marius Jak zwykle dałeś czadu tym swoim harmonijnym ładnopisaniem :)) no i ładnozdjęciowaniem :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Patrząc z punktu widzenia badań naukowych to faktycznie ludzie dobierają się w kluczu zbliżonego poziomu inteligencji, talentów i zainteresowań. A jak się pragnie spotkać kogoś z żyłką literata, w realu może to przypominać szukanie igły w stogu siana. Ze znalezieniem stogu też mógłby być dzisiaj problem.   Wiersz głównie o młodych i coraz starszych. W pokoleniu 30latków  wychowanych na grach też ludzi nie odrywających oczu od ekranu nie brakuje. Praca przy komputerze, a po godzinach rozrywka też.   A z drugiej strony tęsknią za czymś jeszcze... czego im ekran nie da. U mnie w bloku prawie same singielki mieszkają. Pal licho jeśli to są wdowy w podeszłym wieku, ale samotne kobiety z przedziału 20-35 to już woła o pomstę do nieba.   Znalezienie partnera jawi im się jako coś prawie niemożliwego. Coś co było tak proste w moim pokoleniu teraz stało się górą lodową nie do zdobycia.   Dziękuję za komentarz i serduszko.
    • Wśród starych murów, pomiędzy betonowymi słupami zarośniętymi trawą gdzie nikt już nie przechodzi zatrzymałem się ledwo oddech łapiąc, słaby, spoglądając w przyszłość przed czarną metalową bramą; wyniesiona nad gwiazdy, na powłokę wszechświata, na białym kostkowanym marmurze, ustawiła się przede mną. Wykonałem więc kroków kilka, by stawiając nago stopę wśród ubranych w biel, przechadzać się, godność moją w uznaniu dzierżąc.   Berło w lewej mojej dłoni, korona w prawej, ja klucze uczyniłem ja klucze rozdać mogę według mojego uznania; ślusarzem życia i śmierci będąc, zasiadającym na tronie wieczności, wśród pięciu świateł jaśniejąc, ich światłu nadaję blask.   Nie możesz tej podróży ze mną przejść, nie możesz jej zacząć, bowiem powrót był drogą krzyżową, a ukojenie - śmiercią konającego.   Judasz zginął.      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...