Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

Budzik dzwoni, wstaję, nie śpieszę się dzisiaj,
piję małą czarną, wiersz się do mnie przysiadł.
Taki mały grzeszek, czarna bez śniadania
spodnie czy sukienka, co nałożyć z rana?

 

Tablet, telefony do torebki wrzucam,
tu buty, tam grzebień, ale gdzie są klucze?
Torba na zakupy, gołąbki dla syna
żeby nie zapomnieć, kot mi przypomina.

 

W  srebrniutką enginę naciskam codziennie,
a muzyka z radia jazdę uprzyjemnia,
RMF podaje, że Zbyszek z Bydgoszczy
wygrał ładną sumkę, zaprasza nas w gości.

 

Nim sprawy załatwię, dobiega piętnasta,
loguję, zaglądam, co dzieje się w postach?
Dziesięć powiadomień mam nieprzeczytanych,
od @iwonaroma i dwóch nowych panów.

 

Szybko odpowiadam, piszę komentarze,
czasem zjem literę, bo z myślami łażę,
tu i tam jak żaba skaczę po kałużach,
nagle przyszedł pomysł, w strofy go zanurzam.

 

Jeszcze jedna kawa z koleżanką Krysią,
która mi się zwierza, jak ją kocha Zdzisio,
a synalek Jędruś wyjechał do Niemiec,
zacny z niego pracuś, cud, miód ach! Szaleniec.

 

Z takich opowieści wiersze nie powstają,
więc czym prędzej żegnam i kłaniam się gajom,
głębokie spojrzenia w zieleni zanurzę,
by ze szczęściem wrócić na własne podwórze. 

 

28.10.2018r.

Edytowane przez Maria_M (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Lekko, tanecznie przeżyta codzienność zakończona dopełniającym szczęście spojrzeniem w znajdującą się zawsze tuż obok głębię. Dziękuje Ci, Mario, za tą taneczną lekkość, którą czytając poczułam i uśmiech na końcu. :) Pozdrawiam.

Opublikowano

Sympatyczny ten wierszyk! Znacznie milszy od mojego 'oschłego' streszczenia dnia;)

Uśmiechnęłam się do kilku momentów, do tego wplecenia aktualności- Zbyszek z Bydgoszczy, powiadomienia. No i ta ostatnia zwrotka:D fajnie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @infelia Ten wiersz to humorystyczna skarga kobiety na nieobecnego partnera, napisany z dużą dawką ironii. Przechodzisz od realistycznych scenariuszy (czekanie, złość) przez absurdalne („Baltazar Gąbka", „UFO") po finałową „modlitwę", która jest uroczym przekleństwem („bodajby cię osa w tyłek użądliła"). Ta gradacja ukazuje, jak frustracja przekształca się w groteskową fantazję. Ale pod warstwą gniewu przebija troska - „a co, jeśli został porwany?" - i ostatecznie widzimy ślubne zdjęcie. Złość współistnieje z przywiązaniem, co czyni kobietę bardzo ludzką. Super! :)))
    • @Łukasz Jurczyk  Rozumiem, będę bardziej cierpliwa! :) 
    • Twoje dłonie są jak krzesiwo, przy którym mnie dotkniesz, to moje serce nabiera iskry. Ta iskra jest początkiem narastającego się płomyka w moim sercu. Ten płomyk będzie rosnąć powoli  i będzie wielkim ogniskiem. Żeby tak się stało, oddaj swe serce, a z płomyka powstanie prawdziwe, wielkie ognisko. Ale to nie wszystko. Żeby utrwalić płomień, trzeba dorzucić drewna, bo czym jest ogień bez uczuć? Będzie się tylko zmniejszał i ugasi to, co się rodziło w mym sercu.
    • @Charismafilos

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      A jednak napisałeś!    Nie trzymasz się zupełnie Słowa.  "Dorozumiałeś" sobie? A ja "dorozumiałam" sobie zupełnie coś innego, ale za to na podstawie nauki i Biblii.    Nie interesuje mnie co mówi tzw. tradycja chrześcijańska, Dante, kultura popularna, czy ojcowie kościoła - dla mnie najważniejsze jest Słowo czyli Biblia. W IV wieku n.e. św. Hieronim otrzymał zadanie ujednolicenia przekładów Biblii na łacinę (tak powstała Wulgata). Kiedy dotarł do Księgi Izajasza (Iz 14,12), napotkał hebrajskie słowo hejlél. W oryginale hebrajskim słowo to oznaczało „jaśniejący” lub „syn jutrzenki”. Prorok Izajasz użył go jako metafory, by opisać pychę i upadek króla Babilonu. Król ten myślał, że jest tak jasny i potężny jak najjaśniejsza gwiazda na niebie, ale ostatecznie „upadł z nieba”. Św. Hieronim, tłumacząc to na łacinę, szukał odpowiednika dla „niosącego światło” (czyli planety Wenus widocznej o świcie). Wybrał słowo lux (światło) + ferre (nieść) = lucifer. Dla każdego Rzymianina słowo lucifer było zwykłym, pospolitym rzeczownikiem, albo terminem astronomicznym określającym Gwiazdę Poranną. W samej Wulgacie słowo lucifer pojawia się też w innych miejscach w pozytywnym kontekście co potwierdza, że dla Hieronima było to po prostu określenie jasności i światła, a nie zła. Przykład - 2 List św. Piotra 1,19 Wulgata - łacina: „(...) donec dies elucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris” przekład- Polski (Biblia Tysiąclecia): „(...) aż dzień zaświta, a gwiazda poranna wzejdzie w waszych sercach”.   Inny przykład - Księga Hioba 11,17 łacina - „(...) et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer” przekład - Polski (Biblia Tysiąclecia): „(...) mrok się przemieni w poranek”. W dosłownym tłumaczeniu z łaciny brzmiałoby to: „nawet gdy będziesz myślał, że nastał koniec, wzejdziesz jak gwiazda poranna”.   To wszystko można sprawdzić , o tym już dawno pisali bibliści. Przeczytaj przypis w Biblii Tysiąclecia (wydanie V)  do wersetu Iz 14, 12.     
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...