Nasza jesień

[Oxyvia]

mojemu Kotu

 

Pięknie jest zakochać się jesienią,

kiedy świat owoce życia zbiera,

gdy urodzaj w ziemi i nad ziemią,

żółte pola w cętki jak pantera.

 

Gdy owoce życia wreszcie zbierasz,

dobrze jest zakochać się jesienią,

wtedy mrozy w wyższych niebosferach

już nieprędko ciebie w sopel zmienią.

 

Razem raźniej stawiać czoła cieniom,

gdy ku zimie droga wciąż napiera;

mądrze jest zakochać się jesienią,

by owoce życia wspólnie zbierać.

 

W kościach łupie, strzyka i doskwiera,

ale oczy znów się latem mienią,

wiosna wraca, zakwitamy teraz!

Młodo jest zakochać się jesienią!

 

18.09.2018 r.

Edytowane 26 Października 2018 przez Oxyvia (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Piękny, wdzięczny, pełen ciepła i szacunku do życia wiersz :))

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - no to się kotek ucieszy - zgrabnie to wszystko brzmi - ach ta miłość...

                                                                                              Spokoju życzę.

[Luule]

Fajnie wybrzmiewa to powtarzanie się wersu z  jesienią, za każdym razem stopień niżej. Taka trochę piosenka:) No i  niech jesień nadal obdarza wspólnym owocem:)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, Mario! Ach, jakie miłe słowa! :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Już czytał. Ucieszył się, oczywiście. :)

Dziękuję i życzę spokoju i pogody.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękny komentarz, Luule. I fajnie, że zauważyłaś regułę budowy tego wiersza. Właśnie byłam ciekawa, czy ten nietypowy rytm powtórzeń jest widoczny.

Dziękuję; ja również życzę Ci wspaniałych owoców życia i jesieni. :)

[Czarek Płatak]

Piękny...Jest coś w tych jesiennych miłościach :) Też coś o tym napisałem. Tu, o - 

 

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czarku, piękny Twój wiersz, smutny i tęskny, chwyta za serce.

Dla mnie rozstania i koniec miłości należą do najsmutniejszych zdarzeń na świecie, zawsze takie wieści szarpią mi struny uczuciowe, sprawiają ból. Ale Twój wiersz zachwyca, chociaż trochę boli. Może właśnie dlatego?...

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pewnie tak. To było bardzo bolesne rozstanie. Rozstanie, które zagotowali nam inni. To była nasza pierwsza miłość, żeby było śmieszniej od pierwszego wejrzenia. Niestety jej rodzice byli na nie i zrobili tak, że rzucili pomiędzy nas przepaść o niemal 2 tyś kilometrów szerokości... Lata minęły została przyjaźń i maleńki płomyk nigdy nie wygasłej miłości :) 

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękne.

Ja też mam ciągle w sercu swoją pierwszą miłość. Spotkałam go po ponad 30 latach i okazało się, że uczucia nie gasną... A ożenił się z kobietą podobną do mnie i mającą tak samo na imię. Tak mówili mi jego koledzy. Myślę, że to nie jest przypadek.

No cóż, te pierwsze wielkie miłości być może są po to, żebyśmy przez całe życie mieli co wspominać, co idealizować i pisać wiersze na ten temat. :)

W każdym razie na pewno bardzo nas wzbogacają wewnętrznie.

[Czarek Płatak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, to na pewno :) 

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozwolę sobie zacytować Luule, a do brzmienia powtórek w tego typu wierszach muszę chyba "dorosnąć"... ;)

Niełatwy to raczej kawałek do napisania, ostatnio, po wierszu Marii, doczytałam co nieco na ten temat...

Pozdrawiam.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy niełatwy? Bo ja wiem? Lubię pisać i nie sprawia mi to większego trudu.

Wiem, że wolisz wiersze białe i bez refrenów. :)  Rzecz gustu.

Dzięki za wizytę, zawsze miło Cię widzieć.