dałeś słowo

[Wojciech Bieluń -Targosz]

dałeś słowo
delikatne niczym obraz
samego siebie A zarazem
harde jak pocisk
rozrywający kometę
zanim pomyśli o śmierci

nie wiesz
czy wątpliwość stanie się
bez szmerem rozszalałym
w źrenicach białych potoków
czy szelestem płomieni
w których myśli
pozbędą się ciężaru liter

spalasz się od nadmiaru pewności
że wszystko co lekkie
stanie się ulotne
nawet czas zamknięty
w miedzianej obręczy
i słowo
które da się jeszcze cofnąć

Edytowane 24 Października 2018 przez Wojciech Bieluń -Targosz (wyświetl historię edycji)

[WarszawiAnka]

Podoba mi się. Bardzo metaforyczny i refleksyjny - skłania do zastanowienia. 

Najbardziej do mnie przemawia pierwsza zwrotka i kontrast w niej zawarty.

 

Pozdrawiam

[Wojciech Bieluń -Targosz]

dziękuję bardzo, że czytasz moje wiersze. pozdrawiam

[Wojciech Bieluń -Targosz]

dziękuję za głos

[Wojciech Bieluń -Targosz]

dziękuję za głos

[Wojciech Bieluń -Targosz]

dziękuję za głos

[Kobra]

Fajnie się czyta ... zmusza do refleksji. A ja tak lubię :-) Myślę sobie tylko, czy "bez szmerem" nie powinno być "bezszmerem"?

[Wojciech Bieluń -Targosz]

sprawdzałem parę razy, pisze się oddzielnie. pozdrawiam

[Kobra]

Nawet jeśli stanie się (czym?)  "bezszmerem"? co? - bezszmer... 

[Kobra]

I jeszcze czy "bezszmer" - no muszę tak napisać, bo tak mi pasuje :-) - więc czy on może być rozszalały? 

[Wojciech Bieluń -Targosz]

bezgłośna,  niesłyszalna przez nikogo wątpliwość.

[Wojciech Bieluń -Targosz]

bezgłośna natarczywa aż do szaleństwa

[Kobra]

ok :-) 

[Wojciech Bieluń -Targosz]

Dziękuję za rozmowę. Pozdrawiam