Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

czułeś ciszę
być może jedyną na świecie
widziałeś rudawą równinę
paloną początkiem słońca
myślałeś że urodziłeś się
w podłej dziurze
wypełniając niepoprawność i siłę
świat wydawał się  hałasem
ale prawda była głośniejsza

czas wtedy płynął do przodu
jak schody ruchome
wpisywałeś się w linię czasu
dzisiejszą i dawną teraźniejszość

wiedziałeś że to co śmiertelne
ma przejść w nieśmiertelne
 

Opublikowano

"świat się wydawał hałasem

ale prawda była głośniejsza"

 

To dla mnie najpiękniejszy i kluczowy fragment Twojego wiersza. Zauważyłam, że w każdym z przez Ciebie napisanym wierszu jest ukryty klucz, i gdy się go znajdzie, wiersz się otwiera i staje zrozumiały. Prawda (ten "dyrygent życia") była głośniejsza, bo Ty ją lepiej słyszałeś i dlatego czas dla Ciebie płynął do przodu i wpisywałeś się w linię czasu. Głęboka, ważna, piękna myśl. Pozdrawiam.

Opublikowano

Zawsze się cieszę, kiedy mi się uda zrozumieć Twój przekaz, bo to, co wtedy odkrywam zachwyca mnie i fascynuje... Tak to jakbym mogła przeczytać fragment z Twojej "zaczarowanej księgi". I ja chciałabym tak móc nazwać i odczuwać swoje życie i mam wrażenie, że już troszkę tak jest. :)0

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Charismafilos czy Ty wiesz że ja pół dnia się zastanawiałam stąd Ci się ta Pędzisława wzięła  Pół dnia !!!  No i mnie olśniło  Albo jestem bardzo zmęczona ostatnio  Jakaś mgła mózgowa czy inna Szara  Albo Głupia  Wykończysz mnie tymi rebusami

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Demon powiedział, że zabierze mnie do domu, Do krainy bladej i cienistej, na wpół zapamiętanych Wzniosłych schodów i tarasów, obmurowanych Z balustradą z marmuru, od nieba ogromu,   Gdy u stóp labirynt kopuł ciągnie się w dali I wież obok wież wzdłuż wybrzeża postawionych. Jeszcze raz, powiedział mi, stanę oszołomiony Na tych starych wzgórzach, słysząc szum morskiej fali   Wszystko to obiecał i przez wrota zaćmienia Poniósł mnie pośród chlupotu jezior płomiennych I krwawo-złotych tronów bogów bezimiennych Przed bliskim swym losem wrzeszczących z przerażenia. A potem czarna zatoka, szum morza i mrok: - Tu był twój dom - zadrwił, - kiedy jeszcze miałeś wzrok! -   I Howard: The daemon said that he would take me home To the pale, shadowy land I half recalled As a high place of stair and terrace, walled With marble balustrades that sky-winds comb,   While miles below a maze of dome on dome And tower on tower beside a sea lies sprawled. Once more, he told me, I would stand enthralled On those old heights, and hear the far-off foam.   All this he promised, and through sunset’s gate He swept me, past the lapping lakes of flame, And red-gold thrones of gods without a name Who shriek in fear at some impending fate. Then a black gulf with sea-sounds in the night: “Here was your home,” he mocked, “when you had sight!”
    • @lena2_ doprawy prawdziwe :) Odwagi dla nas, do stawania w Prawdzie :)
    • @Clavisa roziskrzyło się iskrami żerowisko :) Śliczne :) i tutaj tajemnych nawiązań... :)   P.S. Hurt-Detal - iskry do nabycia w dobrej cenie ;)
    • @Alicja_Wysocka... cudowny.. romansik.. czerwca i dróżki. Jestem pewna, że ze sobą śpią... :) Porównania jak z bajki. No ale kto, jak nie Ala.. nam takie zostawia. Dobranoc.. pora na mnie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...