Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

cisza

Gość

Przez Gość
w Haiku

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

WarszawiAnka

WarszawiAnka

Opublikowano
Opublikowano

Zobaczyłam kadry z przyrodniczego filmu: na gałęzi pokrytej kroplami wody, wśród zielonych jeszcze liści wisi czerwone, dojrzałe jabłko... odrywa się...w zwolnionym tempie spada... ląduje w wilgotnej trawie... uderza w nią.... Dookoła rozpryskują się kropelki wody...

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję za komentarz... 

Haiku to zapis żywo doświadczonej za pomocą zmysłów chwili, zapisanej w krótkiej, mocno ograniczonej zasadami formie. Tym filmem zaskoczyłaś mnie, nie widziałem go, ale od razu taki kadr sobie wyobraziłem, zobaczyłem go - dzięki Twojemu komentarzowi.

Właśnie tak ma działać dobre haiku: w prostej, krótkiej formie, bez oceniania,  opowiadania, gadulstwa i opisywania, a jedynie pokazując wyjątkowość czy piękno chwili - powinno ono poruszać myśli, emocje i wyobraźnię czytelnika. Umożliwić mu, ostatecznie, doświadczyć efektu "aha!". Dobre haiku jest niczym nie do końca rozwinięty kwiat, rozkwitający w indywidualnym odbiorze czytelnika, zgodnie z jego osobistym sposobem odzwierciedlania otaczającej rzeczywistości. Dobre haiku przypomina niedokończony przez autora most, który zostaje, z satysfakcją, samodzielnie dokończony przez czytelnika.

Edytowane przez Gość (wyświetl historię edycji)
WarszawiAnka

WarszawiAnka

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Widzę, że jesteś bardzo profesjonalnym amatorem... :))) Z przyjemnością przeczytałam Twój komentarz. Interesowałam się ostatnio kwestą haiku, jak również zaczęłam próbować swoich sił na tym polu, jednak na razie ostrożnie. Mam na myśli to, że teoretycznie wiem, jaki reguły rządzą haiku, ale moje wiersze są zawsze zapisem tego, co się aktualnie we mnie dzieje - a reguły schodzą na dalszy plan...:)

 

Z drugiej strony jednak, skoro mój odbiór Twojego haiku w postaci fragmentu filmu spowodował, że sobie ten film wyobraziłeś, to znaczy że właściwie odczytałam Twój wiersz...:)

 

Pozdrawiam i życzę powodzenia!

 

P.S. Dziękuję za głosy. :)

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miło mi, dziękuję...!

Tutaj zaryzykowałem trochę nietypowy zapis: cięcie (kireji) występuje w połowie l1, po słowie cisza, a nie, jak to zazwyczaj bywa, na końcu wersu pierwszego lub drugiego. Ale, skoro Ci to nie przeszkadza, to znaczy, że jest dobrze.

PS. Pobieżnie, z braku czasu, zajrzałem na Twój profil. Widzę tam interesującą zawartość, związaną z haiku, w wolnej chwili z pewnością zapoznam się z nią bliżej.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      niepojęty ranek w cukierence

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • Migrena
      linia przypływu

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Sylwester_Lasota
      Zgniła pomarańcza

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Poet Ka
      niepojęty ranek w cukierence

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena - dziękuję!
    • Nata_Kruk
      Jestem tym o czym myślę

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...