Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Jaśminowy księżyc

Maria_M

Przez Maria_M
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Maria_M

Maria_M

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

W jaśminowej poświacie księżyc płynął niebem,

w przydomowych ogrodach fioletem buchało,

czy pamiętasz mój miły, sady owocowe

i pręciki, i pyłki wiatrem przeganiane?

 

Ty mnie całą tuliłeś spojrzeniem lipowym,

oczarowałeś usta zapachem czereśni,

dojrzałymi wiśniami poraniłeś dłonie,

wszeptywałeś cichutko, delikatne wierz mi.

 

4.10.2018r.

 

 

Edytowane przez Maria_M (wyświetl historię edycji)
10
Maria_M

Maria_M

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo Ci Czarku dziękuję :)

Nigdy nie zrywałeś wiśni? Podczas tej czynności ręce brudzą się krwią soku z wiśni. To tylko tyle, albo aż tyle.

Pozdrawiam ciepłojesiennie:)

Deonix_

Deonix_

Opublikowano
Opublikowano

No, ładnie,

choć po tytule sądziłam, że jeszcze ładniej będzie,

bo taki trochę orientalny mi się zdał.

W drugim wersie drugiej zwrotki ucinam sobie "o" w "oczarowałeś",

przy czytaniu, co oczywiśnie nie zobowiązuje Cię w żaden sposób.

 

Coś mam wrażenie, że chciałaś tym wierszem odpowiedzieć

na moją brudną, cuchnącą odwilż

w sposób czysty i pachnący :)

Ale mogę się mylić ;)

 

Pozdrowieństwa :)

Maria_M

Maria_M

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wczarowałeś / ładnie, też o tym myślałam, ale wtedy z 13 zrobi się 12, a chciałam być konsekwentna. Nie wiem, czy warto trzymać się sztywno jednakowej liczby sylab w wersach, gdybym tego nie robiła, miałabym większe pole do opisywania.

To nie jest żadna odpowiedź, ja po prostu lubię tak pisać, w kolorowym otoczeniu słów czuję się dobrze. Nie potrafię tak jak Ty, a oprócz tego, chcę wyrabiać swój styl,  już Ci pisałam, że tworzymy na przeciwległych biegunach. To zapobiega monotonii i bardzo dobrze, że każdy robi to inaczej.

@Deonix_ thank you very much :))

Maria_M

Maria_M

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zastanawiałam się, czy po każdej średniówce nie dać przycinka? Twoja uwaga była słuszna. Zrobione.

Bardzo dziękuję za miły komentarz i uznanie z serca. Pozdrawiam :)

WarszawiAnka

WarszawiAnka

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Uważam, że nie - bo słowo "delikatne" jest przymiotnikiem i określa zwrot "wierz mi". Gdybyś użyła przysłówka, byłoby inaczej:. 

"gdy szeptałeś cichutko, delikatnie wierz mi". A propos, czemu zmieniłaś na "wyszeptywałeś"? Teraz liczba sylab się nie zgadza... :(

WarszawiAnka

WarszawiAnka

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To ja widocznie nie zauważyłam, płynnie mi się czytało... :) Ale tak jak w komentarzu powyżej jest lepiej:

"gdy szeptałeś cichutko..." lub: " gdy wyszeptałeś cicho..." albo po prostu: "wyszeptałeś cichutko...". Chyba tak właśnie przeczytałam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Leszek Piotr Laskowski
      Ewolucja wygodnictwa.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      "Ewolucja wygodnictwa"   Ucieczka z epoki spania pod chmurą, od chłodu, od deszczu, od gniewu natury — oto wygodnictwo, co w ciepłe dni nawet wpycha nam w asfalt i martwe mury.   Gdy człowiek pochylił się nad krzemieniem, zaiskrzył mu nagle przebłysk rozumu, wykrzesał z kamienia ogień i nadzieję, a koło potoczył — ku dziejom, ku tłumom.   Choć dłonie miał twarde, a życie niełatwe, choć mózg jego mniejszy od naszych rozmiarów, to myślą pokonał przeszkody surowe i zaczął budować swój świat ze swych czarów.   Niepiśmienni ludzie, bez ksiąg i bez trendów, bez ekranów, reklam, bez świata zmyślonego, tworzyli legendy, bogów i potwory — z lęku, z wyobraźni, z dobra i ze złego.   A my dziś tęsknimy za ciszą i lasem, za życiem prostszym, bez blasku przepychu, za chwilą, gdy można odetchnąć pod drzewem, odsunąć od siebie codzienność pośpiechu.   Lecz tylko na chwilę — na weekend, na moment, na spacer, na oddech, od miasta uciekać. Bo kiedy wieczorem przychodzi zmęczenie, to własne mieszkanie najmilej nas czeka.   Lubimy pająki — lecz raczej wśród liści, niech snują swe sieci z dala od domu. Much nie kochamy, choć przecież są po coś — lecz właściwie nie wiemy, po cóż i komu?   Wilgotny wieczór, chłód rześki i czysty, zapach mokrej ziemi, szum nocnego boru — to wszystko zachwyca… przez moment zaledwie, a potem pragniemy wrócić do domu.   Bo człowiek zwyciężył surowość natury, lecz w sercu zachował pradawne marzenie: by choć przez godzinę poczuć się dzikim, a potem — wygodnie — na kanapie leżenie.   Leszek Piotr Laskowski.
    • Berenika97
      6. Prośba Luizy

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Minuta opóźnienia – Luiza wylicza precyzyjnie. Na półpiętrze znów mijają się przypadkiem. Dziś "dzień dobry" trwa o sekundę dłużej. Wystarcza, by zauważyć, że jego oczy mają ten sam odcień rezygnacji, którą ona każdego ranka zmywa z własnej twarzy. Jej "dzień dobry" wisi jeszcze w powietrzu. Cisza - oboje sprawdzają, kto pierwszy odwróci wzrok. Dziewczyna spuszcza oczy, patrzy na wytarte lastryko schodów, słowa wymykają się, zanim zdąży je cofnąć. - Jutro mnie nie będzie - kot nie znosi samotności, wziąłbyś go? Płytki wdech. Mateusz się uśmiecha, kiwa głową. Cisza na klatce schodowej brzmi dziś inaczej. Luiza powierza mu Leona.  
    • Berenika97
      księżycowo

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Gosława   Bardzo poruszający wiersz. Zatrzymanie w kadrze ("nieruchome cienie", "kolory matowieją") i wyciszenie natury świetnie budują melancholijny nastrój, który prowadzi do niespodziewanej, bardzo osobistej puenty. Ostatni wers uderza swoją dobitnością na tle rozmytych, poetyckich obrazów. Świetne przejście od opisu krajobrazu do wnętrza podmiotu lirycznego. Piękny! 
    • Tajemnicza9723
      Zostań na dłużej

      Przez Tajemnicza9723 · Opublikowano

      Zostań na dłużej    Wejdź proszę i rozgość się,  usiądź na kanapie wygodnie i poznaj mojego kota   Poczuj się swobodnie, jakbyś był u siebie, a ja pani domu,  ugoszczę Cię wzorowo, gdyż  stęskniłam się za Tobą  Dlatego Cię proszę,  zostań na dłużej    ,,Zostań” nie po to by przelotem  szybko powiedzieć : -,,cześć”   Nie na chwilę, ani  nie na godzinę lub dwie   Zacznijmy od kawy  napijmy się  rozmawiając ,  tak jak przy pierwszym poznaniu  trzymaj za rękę mnie w moim mieszkaniu    Najlepiej już na zawsze  najlepiej na noc  zostań już na dłużej    9.08.2026 r. NatusieK97
    • Berenika97
      Plotka

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   Oj! To już dłuższa i inna historia :))     Nad wodą rośnie leszczyna, gałązki ku falom zgina, a w toni, gdzie cisza gęsta, pływa sobie leszcz - z rzędu okoni! Lecz gdy na brzegu krzyknę: "Leszczym!" - to nie o rybę, nie o krzew rzecz, to Poeta, co zawsze przyjdzie w porę, mądry jak dąb, wierny jak morze.   A gdy w kronikach szukasz śladu - Leszczyński rządził krajem bez ładu! Stanisław, król, mąż stanu i pióra, to już historia - nie ksywka, nie chmura.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...