w zawieszeniu

[Joachim Burbank]

ktoś moją radość związał łańcuchem
i wrzucił do otchłani
zblazowany chodzę po ulicach
bez ładu i składu
 

czas odziera mnie z resztek kolorów
rdza przenika do wnętrza
rozpadam się na milion cząstek
by znów je poskładać

nie lubię mówić więc piszę
choć nie jest mi łatwo
czy przeczytają nie wiem
czy zrozumieją nie sądzę

Edytowane 10 Września 2018 przez Joachim Burbank (wyświetl historię edycji)

[Gość]

Ta radość, o której piszesz, wydaje mi się czymś elementarnym, niezbędnym dla wewnętrznej jedności i spójności, dla życia, które "nie odziera z kolorów", a wręcz je wydobywa i ożywia... Tylko kim jest ten "ktoś", kto tę radość odebrał? Czasem wydaje mi się, że niezależnie od zewnętrznego zła, w ostateczności to my sami pozwalamy jej odejść lub ją sobie zabrać...

 

Szczególnie podoba mi się ten fragment:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... bo obrazuje dla mnie wolę życia, siłę życia i upór przetrwania.

 

Pozdrawiam. :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -   co to za drań związał łańcuchem radość - podaj namiary to się z nim rozmówię...

Smutny stan opisujesz - ale i tak bywa...

Spodobało mi się dziś u ciebie.

                                                                                                                                                                                 Pozd.

 

[Joachim Burbank]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chciałbym się tego dowiedzieć...
 

Dziękuję za czytanie:)

[Joachim Burbank]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdybym wiedział, pewnie bym napisał...
Dzięki za wizytę i miłe słowa:)

[Maria_M]

No jak nie, jak tak.  Dwie pierwsze zwrotki jakbyś mi wyjął z ust. Trzecia niepotrzebna.

:)))

Edytowane 10 Września 2018 przez MaksMara (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

więc patrzę na ludzi, przenikam ich wzrokiem

czy czują podobnie, być może

być może, poniekąd, przenigdy,

napewno, i po co, i na co

mój Boże 

[Joachim Burbank]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za szczerą opinię:)