Zgłoś

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  Żart Emila: dywanu Huna wydali metr aż  

Być tu kobietą…   Czy w leju od bomb stać się koszerną mgławicą mleczną?     Doczekać chwili…   Skurczy się pamięć jak u Przybosia cień taterniczki…     Dać się przecierać…   Odarłszy z kołder — w stu sześćdziesiątym spoczywać grobie?     Patrzeć w hidżabie na świat spokojnie. Być jak Iwana Karamazow — niebożę…   …     Żadna harmonii nie jest niezbędna. Harmonia sobie wybierze cacko. Dla Boga nic w proch za wszelką cenę. Człowiek zetrze zło, pomści łzę wszelką.   Zatem wśród światów   ten równoległy nam przeznaczony, gdzie od wyboru ciągle coś znaczy, możesz odwrócić dla spraw zły obieg. A w każdym świecie jeden prawdziwy niby żeś bogiem i pośród ludzi przepaść, bo każdy przeżywa sobie.        

-Mistrzu, powiedz, czemu śmierć jest kobietą? -Ta myśl mężom osładza to, co ich tam czeka. -To dlaczego kobiety też są przez nie brane? -Nie, one z młodzieńcami* przechodzą przez bramę.   *W mitologii greckiej Tanatos

Krokus to taki uprzejmy kwiat   na pół spojrzenia — przelot, wszak ziąb.   Na ciut wolniejszy spacer, gdy on z determinizmem kształtuje świat.   Na pół spojrzenia. Wszak kogoś wola także sprawiła, że wzrósł tu wczoraj.   Żółty dla ciebie czy fioletowy? Wieńczą ścieżki od ławki do głowy.