Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Może to nazbyt poważne, ale dla mnie to osobiste memento mori

 

Jeśli umrę przed Tobą kochanie

Pamiętaj, że życie toczy się dalej

Proszę tylko

                 moje ciało prędko spalcie

                 a co zostanie ziemi oddajcie

Rozrzućcie blisko mej kochanej mamy

i w miejscu przez was wybranym.

 

Postawcie też pod drzewem ławeczkę

by dać światu wytchnienia chwileczkę

 

prosiłabym jeszcze 

od czasu do czasu

usiądźcie 

i dla mnie i kochanej mamy 

parę strof wybierzcie     

 

A jeśli umrę po Tobie

Złamie mi się serce.

Będę mogła znaleźć

dopiero wtedy

swoje miejsce.

                 

Edytowane przez PraKtyczna (wyświetl historię edycji)
  • 3 tygodnie później...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuje!

 

Nie wiem dlaczego, ale w tym co jest czuje więcej rymu...

Czy może jednak coś mnie się poplątało ...  ale nie brzmi tak jak powinno?

 

A jeśli umrę po Tobie

Złamie mi się serce 

dopiero wtedy

swoje miejsce 

znaleźć mogła będę. 

 

Daj znać, ciekawa jestem :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chyba bardziej na odczuciu chciałabym polegać... więc dzięki :)

 

Często próbuje "marsza grać" pisząc.

Najczęściej nie jest to najlepszy pomysł. 

Zrozumiane - będę próbować nie zawsze i nie na siłę klaskać na "raz".

Opublikowano

no teraz bardzo mi sie podoba zakonczenie :D

tak samo zrezygnowalbym z laweczki i 

 

prosiłabym jeszcze 

od czasu do czasu

usiądźcie 

i dla mnie i kochanej mamy 

parę strof wybierzcie       wystarczy ze te dwa slowa sie jakos rymuja bo ta laweczka to taki wymuszony rym a wiadomo ze na golej ziemi nikt siedziec nie bedzi jeszcze pisalas kilka wersow wyzej o laweczce wiec sie rozumie samo przez sie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @APM bardzo dziękuję :) @Berenika97 pięknie dziękuję!
    • @Whisper of loves rain   Ale to niezłe zamienniki! :))) Pozdrawiam.
    • @vioara stelelor No właśnie pisze że do raju się nie nadaję
    • W progach mojej tęsknoty   Zostawiłem za sobą, ojczyznę mą świętą, Drogą długą, odległą - na zawsze przepiękną. Zostawiłem za sobą, złote kłosy zboża, Wysokie i dumne, pod Boga opieką, Wiatr głaszcze, cichocze, pola zimnem trąca, Błękit zaś chłopu lśni, nad jego znojem i spieką, Moja miła, tak miła, Ojczyzno Ty moja, W piękność i szczęście bogata, kraino złota,   Na cóż perły, kamienie, nad Boską dolinę? Gdzie czas jak senny obłok, przez niebo wciąż płynie, Motyl polny wtem szlaki, wskaże te prawdziwe, A przejdź się, zobacz z czego mój stary dom słynie, Pod drzewem gościu spoczniesz, gdy słońce ogrzeje, Twoje duszne troski Wiatr swym tchnieniem rozwieje, Gdy Pan w złotej swej szacie po polach tych przejdzie, To cupnie tu przy tobie, dar dla Ciebie znajdzie.   I tęsknie za tym domem, jedynym i miłym, Co szlakiem mnie prowadził - prostym, nie zawiłym, Miłość wielką znalazłem, żonę miałem piękną, Co serce me koiła, dłonią swoją wdzięczną, Zaś jedna dróżka wiodła do złotej świątyni, Gdzie ją przed sam ołtarz wprost, zaprowadzić chciałem, Lecz los inaczej wyrok, nad nami uczynił, Więc sam przed tą światłością na wieki zostałem.   O, jak cudnie wspominać tę krainę dawną, Gdy czas swój wtem odliczasz, w dalekiej obczyźnie, Co mi zostało? - Chwalić kraj poezją barwną, A duch mój jak ten motyl - po niebie się śliźnie I on pokieruje mnie, na te dróżki stare, Spocznę pod drzewem, kłosy mnie już tam przykryją, Bym wypił tam do końca swego życia czarę, Gdzie dawne sny o Tobię, w tej ciszy ożyją.
    • trochę WASZĄ firmę  poznałem  tracicie dużo czasu zbyt długo nie potraficie  się odnaleźć  szukacie kierunku rozglądacie na boki  a trzeba ...   jeśli chcecie  zdobywać góry  opalać się na szczytach  macie wyjątkową okazję    właśnie jestem wolny  od jutra   szukam nowego wyzwania    zostawiłem poprzedników  w rozkwicie patrzę na niebo  zniknęli w chmurach   miniemy ich  ale tylko ZE MNĄ ...   lubię goracą czekoladę  poezję myśli spacerują nad morzem    2.2026 andrew   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...