hipokryzja anorektyków bo już żyć z tym nie mogę

[lvltrash]

kiedyś nie chciałam, lecz teraz już wierzę

że miło się siedzi nad pustym talerzem

nietknięta zarazą biel porcelany

roztacza widoczek jak malowany

obraz wyśnionej bliskiej przyszłości

tytuł obrazu: skóra i kości

miło wciąż czuć że się ma zimne ręce

wychodzić z domu w krótkiej sukience

tak miło jest w końcu wygrzebać się z cienia

i w oczach dostrzegać ten błysk przerażenia

(a niech się boją, są obrzydliwi

są brudni skażeni za bardzo żywi)

i czuć się lekko jak biały motylek

odlatujący w niebyt co chwilę

element zbyteczny to mnogość głosów

uciszmy je garścią wypadłych włosów

hamują nasz pociąg ku pięknej przyszłości

następna stacja: skóra i kości

tak miło jest patrzeć codziennie w lustro

gdzie było pełno - dzisiaj jest pusto

wciąż tyle mieć miejsca choć ścieżka się zwęża

i wciąż tracić balast i wciąż gubić ciężar

miło gdy żebra wystają tak ładnie

biały motylek już nigdy nie spadnie

zawieszać poczucie winy na twarzy

a w środku o stacji następnej marzyć

spojrzenie odrazy na ścianach duszy

skrapla się tylko, niczego nie ruszy

i każda dusza rozpływa się w sobie

kolejnym kaloriom tańczy na grobie

i każda ci powie, że jak ma być szczera,

to czuje się piękna.

i chuj, że umiera

Edytowane 13 Sierpnia 2018 przez lvltrash (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

No nie piszesz od wczoraj, to pewne :)

Witam serdecznie i pozdrawiam.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Maria_M]

Witaj, przez ostatnie miesiące o anoreksji tu raczej nic nie było, chyba że bym coś  przeoczyła, więc temat pachnie świeża bułeczką z masłem. Podoba mi się. :)))

Edytowane 14 Sierpnia 2018 przez MaksMara (wyświetl historię edycji)

[Po_Prostu]

Piękny wiersz. Niesamowity. 

 

Pozdrawiam :)

[lvltrash]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bardzo mi miło, dziękuję i pozdrawiam również

[lvltrash]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję, to miłe

[ekversisto]

Klasa wiersz.