za murem (s)pokoju

[Samanta_Stochla]

odrzucenie, zawiść, pogarda

słowa puszczone na wiatr

odwagi brak, by stanąć twarzą w twarz

żółć buzuje w trzewiach

wylewa się jad

to żal

 

utraconych lat, odsuniętych spraw

zazdrość, ból,  strach

kamieni już brak, by wyładować się 

łez już brak, tylko cichy jęk

słychać tu i tam

to ja

 

 

wściekłość towarzyszy mi

kiedy myślę o tamtych dniach

za siebie mi wstyd, by patrzeć wstecz

już dobrze jest, nie ma nic 

uspokój się

to ty

Edytowane 30 Stycznia 2020 przez Samanta_Stochla (wyświetl historię edycji)

[Gość]

Prawdziwy, pisany emocjami. Trochę przypomina mi, wygłaszanie kwestii na deskach teatralnych. Może taki był zamysł Autorki więc nie krytykuję.

[Samanta_Stochla]

raczej wyrzuty sumienia,  próba usprawiedliwienia,  przed samą sobą. Chyba jakaś mała korekta będzie jeszcze potrzebna . Dziękuję za komentarz :) :) :) Mam słabość do teatru ... choć nie był to mój zamiar . Pozdrawiam i dużo Dobrego :):):)

[Gość]

Wyrzutów sumienia to nie trzeba mieć :) jakieś błędy to każdy popełnia. Co do warsztatu, to bym na Twoim miejscu trochę poeksperymentował. Może rozciągnąć nieco wersy, w sensie zrobić dłuższe wypowiedzi. I temat trochę zamyślony wybrać. W sensie coś oderwanego od codziennych problemów. Takie abstrakcyjne pisanie i wymyślanie nowych rzeczy pozytywnie wpłynie na wyrzuty sumienia i troski :) Tak przynajmniej  mi się wydaje :)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:)))))))

Edytowane 24 Lipca 2018 przez MaksMara (wyświetl historię edycji)