Puka można

[Justyna Adamczewska]

Puka można

 

Można?

 

Stąpać lekko, swobodnie

po leśnych ścieżkach

usłanych

nadziejami

okrytych delikatnymi tkaninami.

 

Można również

dawać obietnice bez pokrycia,

jak czeki, których zrealizować nie podobna,

na które liczyć nie można.

 

Ale można i cierpliwą niecierpliwość  rozdawać,

uśmiechem łzy tamować.

 

Niestety można też

nie patrzeć, czy się godzi,

zwodzić zagubionych,

zasłuchanych w echo kroków

na schodach samotnych.

 

Justyna Adamczewska

 

 

 

Edytowane 31 Maja 2018 przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)

[bronmus45]

Nie można jednak przechodzić obojętnie

obok krzywdy 

dziejącej się innym,

jeśli nie masz serca z kamienia,

a oczekujesz spokoju dla siebie.

[bajaga1]

Tyle pytań, a odpowiedź? Cóż każdy pomyśli i postąpi wg siebie. Będzie uważał, że tak jest właściwie lub wygodnie. 

Echo cóż ma to do siebie, że zwodzi.. Uśmiechu ci życzę Justyno. Pozdrawiam. 

[Tomasz Kucina]

Rozumiem Justynko że ostatnia zwrotka wiersza opowiada o tych trzecich, którzy ani nie należą do ludzi sprawiedliwych, ani tych którzy dają innym obietnice bez pokrycia? Czyli o ludziach stojących obok, niezależnych i niezaangażowanych, przyglądających się światu i niereagujących na krzywdę jednostek zagubionych? 

 

Wytłumacz mi jeszcze jak mam zinterpretować, zrozumieć ten fragment:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

mam jakby wewnętrzne zapotrzebowanie, byś rozwinęła wątek, bym właściwie mógł rozpoznać wymowę, i nie zboczyć w meandry błędnej interpretacji. Byłbym łaskaw. 

Edytowane 31 Maja 2018 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

musbron, tak, tego nie można. Można pomagać, nie używam słowa "trzeba", ponieważ jest takie nakazowe. 

"Można" daje wybór. Jest, moim zdaniem, wiązane w Wolną Wolą. 

 

Dziękuję. Fajnie też, że tak podszedłeś do mojego wiersza. Dość dawno napisany, trochę się obawiałam go wstawić, bo "dziwnawym", że użyję takiego słowa, może (eh), się wydawać.      Dziękuję, musbron. Justyna. 

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bajago, pytań mnóstwo, ale zauważ, że "można" też pyta. 

 

Niektórym się wydaje, że można wszystko, nie zachowując przy tym umiaru. 

Tutaj jest tak, że (w moim wierszu, oczywiście) dzieje się i dobro, i zło. Zauważyłaś zapewne. 

Świat taki jest. 

Świat jest zadziwiający, stąd masa pytań, które sobie codziennie zadajemy, a odpowiedzi czasami przychodzą, czasami nie. Tajemniczość rządzi światem.   Dziękuję za czytanie i komentarz.  :)) Pozdrawiam serdecznie, bajago. Justyna. :))

[Justyna Adamczewska]

Tomku, może wyjaśnię najpierw fr. przez Ciebie zacytowany. O dobroci on jest, po prostu, o dobroci, pocieszaniu strapionych. 

Jest tam słowo "ale", "cierpliwa niecierpliwość" - wyklucza się niejako, prawda, ale to jak "piękna brzydota" to oksymoron,

a równocześnie epitet.

 

Niecierpliwość sprawia, ze jesteśmy, np nerwowi, ale gdy staje się cierpliwa? No wyobraź sobie? Ot, takie buty. 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, to obojętność, bo napisałam przecież:

 

 Ot, Tomku, to tyle. Mam nadzieję, że wyjaśniłam wystarczająco. 

 

Dziękuję. Miłego dnia. :)) Jest tak pięknie na dworze. :))   Justyna. 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Czyli starając się zrozumieć i obronić twój wiersz (bo taki mój cel), śmiem przypuszczać, że ta "cierpliwa niecierpliwość" jest już po liftingu autorki (Twoim), to znaczy namierzyłaś i okiełznałaś ją (niecierpliwość), sprokurowałaś do współpracy czyli sprawiłaś by osiadła w cierpliwości, i teraz planujesz podzielić się tym dobrem z innymi? Rozumiem. Trochę pomogłem w analizie, ale dzięki temu i dotarłem wreszcie do clou Twojego pięknego ludzkiego przesłania. Ok ;)

Edytowane 31 Maja 2018 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tak. Potwierdzasz moje przypuszczenia. Wszystko jasne. Dziękuję za odpowiedź.

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Fajnie, że tak podchodzisz do kwestii mojego wiersza, że starasz się zrozumieć przesłanie w nim zawarte. Z tą obroną, to nie bardzo rozumiem, ale może rzeczywiście trzeba było Twojej pomocy, aby wiersz nie był "obwarowany". 

 

Dziękuję. Pozdrawiam Justyna. :))

[Maria_M]

Motyw samotnych schodów/ kroków jest dobry. Pozdrawiam :)))

 

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Maks, dziękuję. 

Justyna.