Bezsenność

[W.M.Gordon]

23 amarantowe noce 
łóżko nietknięte jak w muzeum
wieczne pióro schudło o 12 
gramów sympatycznego atramentu
zbliżając niebezpiecznie czas
4 zmartwychwstania długopisu
napisałam długi list 883 wyrazy
niektóre do rymu inne do kosza
podarłam 6 kartek a na 7 z opisem 
43 zmarszczek i krostek  przykleiłam
twoje zdjęcie jedno z 72 które wypluł Internet
większość to powtórki tego samego czerwonego
napisałeś amarantowego jak miłość jak serce
znalazłam też jeden falsyfikat
ten przykleiłam moją 1 krwią 
siedzisz na tronie 
u stóp pies
i żona
w tej samej koronie którą włożyłam w noc twoich oświadczeń

 

 

[W.M.Gordon]

MaksMara rze co???

Edytowane 31 Maja 2018 przez W.M.Gordon (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Jest Ok. Przy pierwszym podejściu nie zidentyfikowałam dokładnie podmiotu lirycznego. Sorry. A wiersz jest nietuzinkowy, przykuwa uwagę. Mam jedno pytanie: czy podmiot liryczny to żona? Wydaje mi się, że nie, ale nie jestem pewna. 

Pozdrawiam :)

[W.M.Gordon]

Podmiotem jest, że się tak wyrażę, niedoszła żona, która nie mogąc zasnąć wspomina swoją dawną miłość. 

To raz, a dwa: przyklejenie zdjęcia swoją krwią, świadczy o cierpieniu, ale także o masochistycznej satysfakcji, bo... przecież tam napisałem czarno na białym jak ten facet traktuje swoją obecną żonę.

No jak?

Tak samo jak i psa.

Ergo sum cognitum - niedoszły mąż bohaterki jest miłośnikiem zwierząt i pewnie dlatego nie znaleźli wspólnego języka, a więc nie znaleźli się razem przed ołtarzem.

Jaki z tego wniosek?

Kochajmy zwierzęta na równi z naszymi dziewczynami, chłopakami, kochankami, żonami i wdowami, kierownikami i dyrektorami.

Ot co, a może i wszystko.

Nie mogę zasnąć więc liczę.

Pozdrawia cyfrowo Wojtek