Ha, Hanki

[Justyna Adamczewska]

Ha, Hanki

 

Czasami słuchałam śmiechów

koleżanki Hanki,

która korzystała ze swojej skakanki.

Na podwórku robiła wygibasy

- eh, dobre to były czasy.

 

Hanka momentami  płakała, chociaż przez łzy się chichrała.

Mówiła też często, gęsto:

 - Ha, niczego mi nie zrobita,

bom ja już dorosła kobita.

 

A nie była wcale taka,

jaką zgrywała – udawała.

 

Czasami pytałam:

 - Haniu, dlaczego udajesz człowieka dojrzałego?

 

Odpowiadała na to:

 - Bo tak mi kazał tato.

 - Muszę szybko dorosnąć

   i iść w świat – pa, pa, ha, ha.

 

Justyna Adamczewska

Edytowane 27 Maja 2018 przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)

[bajaga1]

Ładnie ujęłś w wersy te łzy Hanki ukryte pod śmiechem. Bywa czasami, że  gdy bezradność wyciska  nam łzy,  rozsądek mówi stop.  Słabym być to nie to.  W tym świecie   jest jak w lesie  w ciemności czai się zło, więc Śmiej się odstrasza go...

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję. Tak, tak bywa:

 

Dzięki. J. 

[Czarek Płatak]

Ciekawe jakie były dalsze losy haHanki i czy udało jej się dorosnąć :) 

[Marlett]

Hanka była dorosła ponieważ wiedziała ,że szybko musi dorosnąć :)

PozdrawiaM.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - każdy chciał być dojrzałym ale nie znał tego ceny...

Dobry wiersz Justynko taki inny ale ma to coś...

                                                                                                                            Uśmiechu życzę

nie tylko powagi.

 

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czarku, tak ciekawe. Peelka nie wie, co dalej z Hanką. Poszła w świat ;).   Dziękuję i pozdrawiam Justyna. :))

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Taaak, zapewne, ale czy dojrzała była, tego nie wiemy. Dorosły, nie znaczy dojrzały, jak wiemy, Marlett. :)   Dzięki. J.