To wszystko pojawia się i znika...

[Kwak10]

Jesteśmy sami.

Popadamy ze skrajności w skrajność

Gdy przychodzi radość 

Boimy się ze zniknie w przestrzeni 

Tak jak to wszystko pojawia się i znika.

Ta ciągła co się ciągnie monotonność

Gdy

Śpimy,zwiedzamy,kochamy bez uczuć 

Gdy przychodzi radość ? 

Śpimy,zwiedzamy,kochamy bez uczuć ? 

O co w tym wszystkim chodzi ?

Od środka nas coś chłodzi

Nikt nam nie dogodzi.

Jesteśmy młodzi 

A chcemy śmierci szybkiej jak światło 

Które porusza się w próżni 

Jesteśmy od siebie różni 

A i tak swoje wiemy 

Ten pociąg do szczęścia znikł

 albo poprostu 

się spóźni . 

Tak jak to wszystko 

pojawia się i znika...

 

Kwak Piotr