Życie prawem do umierania
-
Ostatnio w Warsztacie
-
EsKalisia 380
Ponad poezję,
cenię prozę życia
zabieram się za poradniki,
odkładam tomiki
Uskrzydlona i natchniona
biegnę po kalafiora
Jednakże po drodze układa się
Rymów sześć –
Będzie co jeść!
Potrzeba tworzenia
swojego mienia
między papieru krawędziami-
naturalnymi granicami,
gdzie można pożądać
czegoś, za czym można nadążać.
Za tym podążam.
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 41 odpowiedzi
- 831 wyświetleń
-
- 37 odpowiedzi
- 668 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 757 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 1 007 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 679 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez wiedźma · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Dziękuję bardzo za tak piękny komentarz, faktycznie uwielbiam jego zapach. Tobie życzę równie miłego. Pozdrawiam. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Migrena Napisałeś prawdziwy „horror kulinarno-egzystencjalny”. Pelagia - bóstwo domowej opresji. Nie wychodzi z mieszkania, ona po prostu zmienia formę skupienia w twoją zgagę - to najbardziej przerażająca metamorfoza od czasu Kafki, tylko że zamiast karalucha mamy różowy fartuch w bratki. Genialnie przekształciłeś banalne, domowe atrybuty w narzędzia opresji. Najbardziej podobała mi się metafora „Patomorfolog waszej niedzieli” - genialne określenie na kogoś, kto potrafi rozłożyć każdą radość na czynniki pierwsze, szukając w niej błędu. Natomiast „Kochanie pakowane próżniowo” - to przejmujący symbol emocjonalnej kastracji i odraczania bliskości na „po śmierci”. Wiersz jest gęsty od dowcipnych metafor - że czytałam z uśmiechem. Świetna groteska! A wracając do teściowych, ta jak podoba Ci się taki dialog? Przyszła teściowa: Miło mi Cię poznać! Mów do mnie, proszę, Kaśka. A jak zasłużę, to Kasia. :) Przyszła synowa: Dobrze Kasiu, już zasłużyłas! :))) @violetta A może Twoi rodzice bedą chcieli poznać bliżej zięcia, aby się upewnić, czy Ciebie nie krzywdzi. -
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
@[email protected]Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Grzegorzu, ten do którego mrugają - wie o tym:) Dziękuję :) -
Przez Migrena · Opublikowano
@Poet Ka jak to "bardzo dobry"? to literacki tandeciarz. gdyby nie nazwisko i układy ojca nikt by go nie drukował! potrafisz wskazać coś nowatorskiego, odrywczego, głębokiego w jego pisarstwie? a jeżeli znasz powieści Jastruna staruszka to na poziomie warsztatowym - Himalaje. jedna z jego powieści jest moim zdaniem lepsza od całego cyklu Prousta. Mieczysław to był pisarz a Tomasz......eee -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Łukasz Jurczyk Ten fragment to refleksja nad nieuchronnością upadku i ironią władzy. Wprawdzie jest tu starożytny Egipt, bo to etap w ekspansji Macedończyka, ale można z powodzeniem odczytać jako uniwersalna metafora cywilizacji, która osiągnęła swój kres. Egipt - „dojrzały owoc” - piękny, ale bliski gnicia. Czyli podbój Egiptu to iluzja. Kapłani wiedzą, że bogowie to narzędzia, a bogiem może być każdy, który jest silniejszy. Świetna jest metafora "góra piachu" - to, co się bierze za "szczyt świata" jest kruche, rozwiewane przez wiatr. Może to być wiele rzeczy - od piramid do wielkich ambicji. Na końcu jest prawda - czas nie walczy z ludźmi - on ich po prostu konsumuje. Prawdziwym wrogiem człowieka nie jest najeźdźca, ale jego własna pycha. Cały tekst jest jak zbiór aforyzmów do przemyślenia. Mądry i bardzo ciekawy! Pył osiada na koronach, nie po to, by je zdobić - lecz by znów stały się ziemią.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się