Chwila smutku

[Krzysic4 czarno bialym]

odeszłaś w nocy po cichutku
w rodzinnym domu w swoim łóżku

próbuję ubrać smutek w słowa
lecz zatrzymuje grzęznie w krtani

jutro pożegnam Cię po raz ostatni
z nadzieją że się spotkamy

Edytowane 11 Marca 2018 przez Marcin Krzysica (wyświetl historię edycji)

[Marlett]

Wiersz bardzo osobisty i szczery.

Mnie też się udzielił ten smutek :(

Ale jest mała iskierka;

''z nadzieją w sercu że się spotkamy''

 

PozdrawiaM.

[Krzysic4 czarno bialym]

Po drugiej stronie tęczy.

Dziękuję Marlett

[egzegeta]

Marcinie, wiersz odbieram jakbyś napisał go dla mnie.

Ale chciałbym wrzucić moje uwagi, przecież to warsztat.

Podkreślam MOJE uwagi;

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

jeśli w nocy, to wiadomo, że umiera się w łóżku,

uważam to łóżko jako niepotrzebne dopowiedzenie.

 

ubrać smutek w słowa --hm - tu akurat jest to oczywistość jako że

smutek, głęboki smutek odbiera nam słowa. Smutek przeżywa się w milczeniu.

Osobiście spróbowałbym znaleźć coś innego związanego ze smutkiem.

 

No i to serce; metaforycznie wszystko co związane z uczuciem, emocją wiążemy z sercem.

Może z nadzieją wielką ?

Ładne wersy bardzo mi bliskie.

Pozdrawiam

 

 

[Bożena Tatara - Paszko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

próbuję ubrać smutek w słowa

lecz się zatrzymał, ugrzązł w krtani

 

Myślę, że tak bym to ujęła. Poza tym potknięciem nie widzę powodu by umieszczać wiersz w warsztacie.

Pozdrawiam.

Edytowane 9 Marca 2018 przez Bożena Tatara - Paszko (wyświetl historię edycji)

[Bożena Tatara - Paszko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niekoniecznie, czasem się zdarzy  odejść w fotelu przed telewizorem albo w przeróżnych innych oklicznościach.

[Iwa-Iwa]

Smutek czuję czytając to, pozdrawiam;)

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dobry wiersz, ale w tym miejscu tak trochę bezosobowo jest,

poddaję do przemyślenia:

jutro pożegnam cię raz ostatni

 

Pozdrawiam.

 

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Marcinie, zabieram sobie refleksję, która posłużyła za motto opublikowanego dzisiaj wierszyka. A co do warsztatu, wydaje mi się, że powinieneś pochylić się jeszcze nad puentą, bo po pierwszych rytmicznych wersach sprawia wrażenie jakby była doklejona.

"raz" w puencie bez poprzedzającego go "po" nie wygląda dla mnie, oczywiście -subiektywnie, zbyt dobrze.

 

Pozdrawiam

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Marcinie, wiersz smutny, ale takie też trzeba pisać (samo życie) ja pożegnałam już swoich rodziców i najstarszego brata, kiedyś wstawiłam taki wiersz Serce nieokryte,  podobny klimat. Najważniejsza jest ta nadzieja.

Wszystkiego dobrego:)