Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przestrzeń i czas

wydają się kurczyć

złocista barwa zmienia się w zieleń

kolor granatu fascynuje konstelacje

które drżą zapatrzone w przeobrażenie

 

błysk pierwotnego światła

onieśmiela wszystko

 

zanihilowany obłok wspomnień

podąża w nieznane

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Anihilacja to proces prowadzący do całkowitej destrukcji materii posiadającej masę. 

Domniemywam, że zanihilowany to już unicestwiony, a skoro unicestwiono obłok wspomnień,  to co podąża w nieznane ?

Pomysł można uratować ale  przeredagować może trzeba ?

 

Wydaje mi się też , że to zielona barwa zamienia się w złotą , jesienią.

Może  lepiej by zabrzmiało:

 

kolor granatu fascynuje konstelacje

drżą, zapatrzone w przeobrażenie

 

Ja czytam go tak:

 

przestrzeń i czas

wydają się kurczyć

zielona barwa zmienia się w złoto

kolor granatu fascynuje konstelacje

drżą,  zapatrzone w przeobrażenie

błysk pierwotnego światła

onieśmiela wszystko

- anihilacja

 

obłok wspomnień

podąża w nieznane

 

I cykl zaczyna się od początku :)

 

 

 

Opublikowano

W wyniku anihilacji powstaje czysta energia i jeśli dobrze pamiętam neutrina.

Opisałem coś co pamiętam od zawsze i te barwy w takiej kolejności się pojawiały a po wybuchu pozostał pierścień mgławicy który też zmieniał barwy tylko w odwrotnej kolejności. Nie wiem po co coś takiego pamiętać:-)

Ogólnie chodzi o nieśmiertelność i materii i energii a barwy symbolizują stopień samoświadomości.

Niby gwiazda umiera ale pozostawia materię która się skupi i narodzi się nowa gwiazda i nie tylko.

Energię też można rozproszyć ale ona skupi się i będzie tym czym była.

Ten który skonstruował taki mechanizm musiał mieć wizję i to jaką :-)

Pozdrawiam

Opublikowano

Teoria wielkiego wybuchu jest już przez naukowców traktowana jako przestażała teraz są inne bardziej złożone a jedna twierdzi o zamarznięciu nagłym.

To wybuch supernowej tak większa eksplozja bomby nuklearnej:-)

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena    najbardziej wybrzmiewa to, co niewypowiedziane   nie wiem, czy moje wiersze są aż tak cukierkowe   jest wiele gorzkich    nie wiem, jak mam pisać, żeby nie oburzyć uprzejmością :)   ale wciąż rozpatruję to w kategoriach docisku, którego ja jako: poetka, podmiot liryczny, bohater, kobieta, człowiek!...nie potrzebuję    sprostuję: rozmowa tak, ale bez docisku   twórczość Twoją...czytam... skoro się zastanawiam nad kategoriami estetycznymi i sytuacją graniczną w tekście - plus dla Ciebie     
    • @Migrena Intensywność tego opisu zrobiła na mnie wrażenie. Nie uciekasz się do zastępczych subtelności, nie tworzysz naiwnych hologramów, lecz analizujesz prawdę, z wyczuciem smaku, jednakże i umiejętnością wykreowania obrazów dalekich przecież od obsceny. To erotyka nieokiełznana i gorąca, lecz umiejscowiona w perspektywie kosmicznej, a nie tylko cielesnej.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zapamiętam.   Oddajesz tu istotę miłości fizycznej, w której znikają granice lęku.   Akt seksualny jako droga do wyjścia z izolacji i pełnej integracji wszystkich aspektów osobowości, poprzez bezgranicznie ufne połączenie z drugim człowiekiem.   Również do zapamiętania.     Aspekt gnostyczny. Seks prowadzi do obopólnego poznania, wtajemniczenia. Energia fizyczna przekształca się w duchową, a przekroczenie granic materii daje wgląd w istotę bytu. Owe olśnienie już zostaje na zawsze, bo nie da się wrócić do stanu pierwotnej nieświadomości. Żywioł morza, nie tylko świadka, ale współuczestnika wydarzeń (efekt osiągnięty poprzez konsekwentne nawiązania do jego dynamiki) idealnie podkreśla przekaz poetycki. To nie proste tło, lecz chór w tragedii antycznej (podobna funkcja w przestrzeni wiersza).   AH  
    • @Natuskaa bardzo dobry   oj ten wieżowiec męczy od wczoraj jest podpatrzony życiowy temat każdy go wznosi dojrzewa oraz dostrzega więcej świat wokół zmienia :))
    • @Zbigniew Polit Jeśli Całun Turyński jest dla Pana kawałkiem zwykłej szmaty, a cała Cywilizacja Łacińska i Kultura Chrześcijańska tworem "czarnych szamanów", to tak.
    • @Nata_Kruk ... a świat  świat przygląda się  mieni kolorami cieszy się   jesteś ...   wierzy że spotka nas    już czas  nim odjedzie  ostatni pociąg  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia     
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...