Sekunda

[Jakub Warzocha]

wszystkie moje plany i gry

zgasły przy ostatnim rozstaju

wierzę w dobre imię sensu

tam gdzie istnieją sny

 

chwyć mnie delikatną dłonią

złap w sidła wiary

jako zwykły kat i materialista

palę przykrość czasu

 

pójdźmy razem

wierzymy w to samo co kiedyś

żyjemy aby chłonąć i czuć

delikatne słowa księgi

wybrzmiewają wciąż i wciąż

 

to prawdziwa miłość

sekretne drzwi

to iluzja czasu

chwila pośród szumu dni

Edytowane 3 Lutego 2018 przez Jakub Warzocha (wyświetl historię edycji)

[Deonix_]

Niby to nie jest źle napisane,

ale jakoś mnie nie porywa,

nie przypada do gustu, trudno powiedzieć dlaczego...

 

Może przez jakąś swoistą infantylność,

albo nawiązanie do filozofii carpe diem za którą nie przepadam?

 

Sorry,  ale nie bardzo umiem uzasadnić w tym momencie swoją opinię.

 

Pozdrawiam :)

 

 

[Jakub Warzocha]

Tuż jasne :) Każdy ma swoje gusta ^^ 

 

Pozdrawiam!

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niby dobry, a coś zgrzyta i nie wiem co? Moż ciut przekombinowane? Najładniejsza dla mnie ostatnia zwrotka i ta chwila pośród szumu dni.

życzę powodzenia :)

I już wiem co

Sens i sny,

delikatna dłoń i materialista,

plany i gry

Pomyśl nad tym.

:)

 

[Jakub Warzocha]

Dzięki za zerknięcie i sporo materiału do przemyśleń! Pozdrawiam :)

[jan_komułzykant]

wiersz inny niż wszystkie tutaj, więc już duży plus. Poza tym pozostawia dość ulotne wrażenie małej zapamiętywalności, poza klimatem.

Ale podoba mi się " palenie przykrości czasu", bo mnie ten "upływ" udało się kiedyś 'wybuchnąć" ;)

Pozdrawiam.

[egzegeta]

Mnie ten wiersz się podoba, choć nie ukrywam,

że niektóre środkowe wersy jakby zakamuflowane i z lekka oderwane.

Trzykrotnie występuje słowo czas – włącznie z sekundą jako miarą czasu;

ponadto „palę przykrość czasu”

i „żyjemy aby chłonąć i czuć”.

Czyli ?

Ciesz się chwilą, bo nikt się nie dowie,

jaką nam przyszłość zgotują bogowie.

A najpiękniejsze chwile, gdy miłość niczym iluzja.

Pozdrawiam