Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Do przyjaciół w Liryce

 

Jestem starej daty nie pcham się na afisz
nie szukam pochwały ni prawic klaskaczy
frazy łapię za pysk-i układam w landszafty
w zeszytach upycham wyrazy w cytaty
tu im eforaty wyżej imperaty
a styl ponad bohomazy sterczy jak stalagmit twardy
Dziwią się Polacy ci prawdziwi tacy -
jak ten typ parchaty układa wyrazy w mowy hemacytoblasty?!
- Pan raczy wybaczyć lecz według sondaży 
o ilości Polski we krwi najwydatniej świadczy język 
tak prześladowany przez każdy przeklęty reżim 
ze wszystkich żołnierzy najbardziej wyklęty
agenci bezpieki biblioteki w ogniu 
lecz nam nie zabiorą tej skradzionej iskry bogów
wieczni nie jesteśmy więc nim nam do grobów 
te zastępy wierszy rzucimy jak odium  
poeci osiedli ponad dachy bloków
znów się uniesiemy wiodąc słów korowód 
nasze postumenty - lir dźwięki nasz złotogłów to głód
i łapczywie z boku łypie na nas cokół wajdelotów

 

 

Edytowane przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Tak jakby poetycko-rapowany protest song,

dawno czegoś takiego na orgu żem nie widziała :)

 

Podoba mi się pod względem leksykalnym,

nie bardzo pod względem brzmieniowym,

ale tak chyba miało być :)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To chyba mój ulubiony fragment :)

 

Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Sami znamy najlepiej własne cienie, można się tylko nauczyć z nimi żyć. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 
    • @andrew   "Sukienka wisząca na krześle" - sensualny obraz bliskości. Kobieta obok to tęsknota za delikatnością. Dziękuję Andrew. Podoba mi się to, co napisałeś.   @Jacek_Suchowicz   noc w prosektorium nauka anatomii trwa po omacku   @Nata_Kruk   Jeśli chodzi o grafikę - w Nano Banana jest fajne to, że ona tylko rysuje, a ty tworzysz. Mówisz programowi, co widzisz, a co chciałbyś zmienić. Małe okręty to krwinki, atomy, z nich jesteśmy stworzeni - tak myślę, ale każdy ma swój obraz, czym są te łajby. Uczę się w bólach. Chyba to rzucę :)   @FaLcorN   Nie ma ambicji na dalekie podróże. Wystarczy mi zagubiona stacyjka w środku lasu. Dziękuję.   @Łukasz Jurczyk   Małe układy stwarzają świat, który nie dąży do wielkości. Wystarczy dotyk, czułe słowo, by życie nabrało wartości.   @Berenika97   "Kocham cię, kochanie moje" - tyle wystarczy, ale dla własnej rozrywki postanowiłem, powiedzieć więcej. "Metafizyka dzieje się pod skórą" - doskonałe. Wiem, że mamy inne zdanie na ten temat... Niebo jest metaforą przestrzeni ukrytej w nas, odnajdujemy w niej Boga.    *   Dziękuję za wspaniałe komentarze. Pozdrawiam serdecznie :)    
    • Tyle we mnie uczuć mokrych — padają, burzą się, odpływają. Deszcze łez nie samotnych mokną na ścianie twarzy. A ja pragnę tej wody, co płynie w duszy, gorącej jak gejzer, parującej szczęściem. Niech smutek utopi się w kałuży, duszo moja, bądź oceanem szczęścia. Płyń tam, gdzie nie ma złych fal, gdzie wicher staje się lekką bryzą, w statku nadziei ku portowi miłości, gdzie z wiarą wieczną krzyczę: Kocham życie.
    • Kwiecień ułożył się naręczem tulipanów na moim ramieniu. Przeniknął przez skórę i dotarł aż tam, gdzie drżenie. W słowach ukrył ptasie szepty, prawdziwe tylko dla mnie. Muskał wiatrem kobiecość i prowadził w stronę słońca. Potem potrząsnął lekko pierwszą burzą. Otworzyłam oczy i poczułam jego niestałość. Zmokłam w deszczu.
    • @Berenika97 Bardzo trafnie skomentowałaś, to wiersz o mojej mamie. Dziękuję Bereniko:):) @Alicja_Wysocka Dziękuję Alicjo:):) pozdrawiam:):)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...