Kochajmy powoli

[befana_di_campi]

Nie spieszmy się. Dorastajmy 

wobec marzeń ufni nie zanadto 

Pewnym jest to że „dziś” 

akurat bardzo konkretne 

bo „jutro”? Cóż jutro 

podejrzanie pazerne 

o to wszystko co tkwi w nas 

i tli a zachłanne niczym 

francuski pocałunek 

z którego pozostaje - 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - 

wyłącznie - 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - 

przepołowione „Nic”

[Bolesław_Pączyński]

Dobry, mądry wiersz, fajna receptura na dorastanie.

Pozdrawiam jeszcze w starym wybiegając myślą do Nowego Roku, życzę wszystkiego co najlepsze:))

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  dobry ciekawy wiersz  pełen szczerości.

Przy okazji Udanego Nowego Roku Życzę.

[befana_di_campi]

Dziękuję miłym Panom :) A w rewanżu jak najszczersze serduszka :-)))

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tutaj bym się sprzeczał.

A chwila obecna, to rzeczywiście jest to co mamy,.

Miniona - to co stracone,

z przyszła?

Któż to wie.

[a.z.i_xxx]

Do 

kot szarobury

 

Nic nie jest stracone

przeszlosc zyskujemy na doswiadczeniach

Przyszlosc, jaka?

przeciez od mojego kometarza sie nagle zakrztusisz 

i umrzerz, 

 

Przepraszam nie chce zebys umarl

to taka metafora pobudzajaca.

 

Najwazniejsze 

Tu i teraz.

 

Bardzo pozdrawiam

Edytowane 31 Grudnia 2017 przez a.z.i_xxx (wyświetl historię edycji)

[Oxyvia]

Befano, ładnie wyrażona przestroga.

Tak, w pewnym sensie kochać należy powoli. W pewnym sensie. I ja też napisałam kiedyś wiersz na ten temat, choć może nie tak ładny, jak Ty:

 

delicje

 

nie śpieszmy się...
smakujmy siebie powoli
delektujmy się każdym promieniem
a jeśli coś zaboli
to tylko niewielkim cierniem
który z łatwością wyrwiemy

 

oswajaj mnie krok po kroku
tak, by czegoś nie minąć, nie spłoszyć

 

nie pędźmy więc...
dawajmy sobie chwile
subtelności słonecznych muśnięć
koronkowych spojrzeń zza rzęs
przytuleń, przymileń, motyleń
zalotnie, ulotnie, miluśnie

 

oswajać cię będę mój luby
wolniutko, by nic nie pogubić

 

stąpajmy ostrożnie, uważnie
by nie prześcignąć bezpowrotnych marzeń
muślinowych objęć, cennych drżeń
i nieśmiałych, ogromnych chceń

 

29.12.2009 r.

[befana_di_campi]

Mój wiersz to parafraza homilii Księdza Dawida, obecnie Ojca Duchownego w Krakowskim Seminarium. Ja dodałam od siebie jedynie ten "francuski pocałunek" ;-)

 

Bardzo serdecznie z jednoczesnym podziękowaniem za piękne strofy :)))

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A ja Ci dziękuję za miłą odpowiedź. :)

Uściski.

[befana_di_campi]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Też uściski :)))