przestroga ortopedy

[Stary_Kredens]

już nie ma ciebie

nie ma też innych

nie ma mnie takiej jaką byłam

chwil młodych

chwil dziecinnych

no tak

tak zawsze bywa

 

człowiek dojrzały

dorasta z czasem

i afirmuje to co

nieuniknione

więc ja o sobie

powiedzieć muszę

żem dziecko w rozwoju

bardzo opóźnione

 

żal mi podwórka

i szkolnej ławki

tak chętnie bym w

gumę skakała

i ciągle czekam

na gwiazdkę z nieba

która się tamtej drugiej

dostała

 

chociaż przejrzała

już nie dojrzeję

w klasy poskaczę

na jednej nodze

 

ale ty głupia jednak uważaj

bo może ciebie

wcale nie złożę

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wydaje mi się, że dojrzałość jest tożsama dorosłości. Chociaż nie wszyscy dorośli ludzie bywają dojrzali. Nie za bardzo jestem pewien o czym jest ten dwuwers, a i mam wątpliwości czy cokolwiek wnosi. Umiejętność pogodzenia się z tym co nieuniknione - jest oczywiście cechą dojrzałości (a zresztą jak się nie pogodzimy to co z tego? zmieni się coś?), ale wydaje mi się, ze jakoś pokrętnie nakreślasz ten wątek.
Cały utwór naznaczony jest pogodnym i dojrzałym pogodzeniem się z tym co niesie ze sobą czas. Świadomość, że choroba zwana życiem, jest najbardziej śmiertelną wśród wszelkich chorób - 100% przypadków kończy zgonem. Pozdrawiam pogodnie :)

[Maria_M]

Wiersz mówi o smutnej prawdzie związanej z przemijaniem, ale ta prawda nie musi wcale być smutna, jeżeli dojrzeliśmy wystarczająco do zmian w życiu, gdzie rządzi upływ czasu. Nasza dorosłość ( w sensie fizycznym) jest niezależna od nas - lata lecą, natomiast dojrzałość emocjonalna i psychiczna do zaakceptowania siebie w zgodzie z upływem czasu- to już inna sprawa, bardzo indywidualna. 

Wiersz podoba mi się, ale wybacz Kredensie - tytuł i puenta - nie. To tak, jakbyś chciała z poważnej sprawy zakpić i wychodzi groteska.

pozdrawiam serdecznie

 

 

[Krzysic4 czarno bialym]

Gorzki wierszyk przynajmniej w moim odbiorze. Przypomina mi trochę moich dwóch dziadków jeden zawsze poważny drugi pokazywał mi jak przejść przez chaszcze, karbidówka chodziliśmy kopać skarby (czyt. krówki w metalowym pudelku) itd. Można nie skakać i przeżyć życie w fotelu lub po prostu żyć. 

 

[Stary_Kredens]

wierszyk miał by trochę prześmiewczy , taki z  przymrużeniem oka , no bo co innego w końcu możemy zrobić, kiedy jak powiedział Conrad - Korzeniowski -  ,,Z wielkich mamy tylko jednego prawdziwego wroga - czas''., ale jesteśmy z góry skazani na porażkę. Taki trochę uśmiech przez łzy , z drugiej strony nie każdy dożywa starości , a już zestarzeć się razem z ukochaną osobą , to marzenie, które chyba rzadko się spełnia i chyba w gruncie rzeczy niewielu o tym marzy , bo wydaje nam się że zawsze będziemy młodzi. To tak do wszystkich adwersarzy

pozdrawiam Kredens

[Bolesław_Pączyński]

Chociaż czas zabiera nam lata ale nadal jesteśmy dziećmi wracając do tych lat, ogólnie wiersz dobry.

Z pozdrowieniem:)

[Anna Świętokrzyska]

Trzeba się umieć  starzeć z godnością i nie udawać kogoś innego, bo odmładzanie się na siłę jest śmieszne. To zgoda na nieuniknione, na co nie mamy wpływu. Dobrze, że z humorem. :) Serdeczności nie tylko Świąteczne.

[Bożena Tatara - Paszko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I tak pójdę na ślizgawkę, jeśli fantazja nie pozwoli przejść obojętnie ;)

Podoba się bo z humorem i rzeczowo :)

 

Pozdrawiam ciepło :)

[Freemen]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 Bardzo mi się wierszyk podobał, ale nie wiem dlaczego gdy czytałem na głos to się "zaciąłem" na "gumę skakała"

I tak po namyśle doszedłem do wniosku ze choć poeta ze mnie żaden to lepiej by mi się czytało  tak:

 

żal mi podwórka

i szkolnej ławki

tak chętnie w gumę

bym poskakała

i ciągle czekam

na gwiazdkę z nieba

która się tamtej

drugiej dostała

 

Ale mnie czepialski nastój dopadł, więc daję zasłużone serduszko oryginałowi i opieram się dalszym pokusom poprawiania.