Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

I. Bezsenność

 

Pięcioma 

zmysłami 

podchodzę 

do łąk lawendowych 

 

Minęłam chaszcze 

waleriany 

białego nostrzyka 

zarośla 

 

Pośród melisy i chmielu 

owadzia muzyka 

z passiflory pnączem 

brzęczy obertasem 

 

Upałem 

pachnie 

Augustifolia  

duszno - 

 

Brak mi 

wody ze źródła 

lodowych 

kryształków 

powietrza 

 

Piętrzy się wzgórze sosnowe 

wije zaskrońcem ścieżynka - 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

Tylko 

czy dotrę 

ponad wierzchołki 

 

Nim zasnę

 

II. Wilcze godziny

 

Beznadziejne te wilcze godziny 

oddechem snu pauzowane 

z bezrzęsą gwiazdą 

jak gała cyklopa - 

- - - - - - - - - - - - - -  - - - - - - - - - - - 

I zapachem swędu 

po zastawionych kątach

 

III. Pavor nocturnus

 

Motto: „Sny sprawują czasami obudzenie nagłe połączone z pewną niespokojnością”  („Medycyna ludowa […] Poradnik lekarski dla wszystkich stanów”). Warszawa 1860. – s.37

                                                                             

Zdarza się 

iż duża kobieta    

budzi się dzieckiem       

aby z lalczyną rozpaczą  

ptasio zapłakać w koszulę nocy –

 

wówczas Anioł Stróż 

na powiekach jej kładzie 

rękę swą - kompres 

ciepły niby lipowy okwiat    

i przesycony zapachem  

 

ambry bursztynowych ziół 

i jego  

toaletowej wody 

 

Augustifolia, dokładniej: Lavandula augustifolia łacińska nazwa lawendy właściwej.

Opublikowano

Podoba mi się kompozycja, ale źle sę czyta takie stalaktyty jak pierwsza część.

Jestem przyzwyczajony, że podział wiersza jest powiązany z tokiem przekazu.

A taki "Enter" co dwa słowa nieodparcie podsuwa wrażenie dukania. Obrazem w wierszu jest treść słów, a nie ich układ.

 

pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • raz Szewczyk Dratewka co smoka pokonał objazdu galaktyki na rydawnie dokonał   Proxima Centuri jest blisko lecz inne gwiazdy daleko towarzysz Lenin więc rybki łowił nad wierną rzeką!   a na kogo wypadnie  to na tego bęc! grawilotem więc ładnie pokonuję kręt... azali....prawa termodynamiki są nieubłagane!
    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...