Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

krzesełka cztery stworzyły kokpit
panel wycięty został z kartonu
w pokoju przygód potworów z szafy
szalona głowa żądna przeżyć

wpada pod kołdrę rzutem na taśmę
zwinnie mijając złowieszczą lawę
by skryć się w zimnej jaskini z puchu
kolejnych przygód poczwar i duchów

więc zamiast w ekran szklany wzrok wlepiać
lepiej wyruszyć w krainę baśni
tej przez nikogo niezapomnianej

pięknej dziecięcej wyobraźni 

Edytowane przez Marcin Krzysica (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Całkiem ładny nieregularniak Ci wyszedł :)

W drugim wersie ostatniej zwrotki zabrakło "ć" w "wyruszyć".

 

Nie podoba mi się jednak puenta.

Nie podoba brzmieniowo, nie znaczeniowo.

Osobiście napisałabym:

 

tej jeszcze gdzieś tam pozostałej

pięknej dziecięcej imaginacji

 

Ale zrobisz,

co uważasz za słuszne,

rzecz jasna :)

 

Pozdrawiam :))

Opublikowano

Słowa i słowa ;) Neologizmy typu... "wkurzać", etymologia od "wkurwiania" [!], niemniej to ohydztwo wyparło: (z)denerwować, zezłościć, rozzłościć się. I od tego "wkurwiania", pardon: "wkurzania" utworzono przymiotniki, imiesłowy etc. w nawet całkiem eleganckiej publicystyce.

Nie wszystkie neologizmy są akceptowalne. Przeze mnie. Tak jak "halniak".

 

:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Doszło do tego, że technologia zmienia naszą osobowość na niespotykaną nigdy skalę. Stajemy się błyskawicznie trochę innym gatunkiem niż ten homo sprzed 30-40 lat. Stąd też gry izabawy najmłodszych wyglądają dziś inaczej.

Kiedyś na pierwszą komunię dawało się zegarek, żeby człowiek nie spóźnił się przypadkiem na własny pogrzeb. Dzisiaj jest to smartfon, tablet komputer. Żeby człowiek o tym pogrzebie nie miał czasu myśleć.

 

Pozdro

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jestem za. Nawet wpisałbym to do konstytucji gdyby to ode mnie zależało.

 

                                                                                                                                                          pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
    • @Jacek_Suchowiczteż tak wielokrotnie mam, że już nie poprawiam...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...