Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

/Witam wszystkich którzy mnie pamiętają jeszcze i którzy mnie nie znają. Ale się tu pozmieniało. może na lepsze może nie. na pewno nowocześniej. tak czy inaczej dla niewtajemniczonych stare moje teksty można przeczytać szukając mnie pod  Tomasz_Biela.  zmienił się mail jedynie no i hasło sobie założyłem normalne. / Czasami będę zaglądał. Pozdrawiam.

 

 

galopując coraz szybciej

do tego biznesu

dobija się

puls dziecka w łonie matki

to taktyka

to bęben maszyny losującej

dramat nie do przepłynięcia

dziecka puls wyrzuconego przez okno cichnie

tonąc w plamie krwi tonę razem z nim

i nabieram powietrza w innym wrzasku

i radość nie do opisania

płacz matki nie milknie

kiedy niemowlę zasypia między piersiami

wydaje się jakby bezpieczne było

już wszystko

i co wściekłe i co niezrozumiałe

już nas nie dotyczy

 

tak tyka ten zegar

a człowiek

utyka alzheimerem pragnień

nawet o tym nie wiedząc

nie słysząc nawet

jak głośno i chaotycznie tyka w nim

taktyka przed śmiercią

 

czy obchodzimy pierwsze urodziny i zamiast zdmuchnąć świeczkę

wymiotujemy bez przyczyny

czy ostatnim tchnieniem żegnamy się z sumieniem

pozostaniemy kundlem

w cieniu obrzydliwie bogatego cynicznego dupka

który wie kiedy i jak się zachować

trzymając nas na smyczy robi z nami co chce

czasami jednak

smycz przestaje szarpać

 

*

 

gdzie i kiedy czuliśmy  się bardziej bezpieczni jak nie w łonie matki

szczęśliwej matki

gdzie było nam wygodniej jak nie w jej ramionach

jej kochających ramionach

Opublikowano

Witam,

mocny, gorzki i prawdziwy wiersz, 

choć nieco rozgadany ;)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ta inwersja zdaje mi się niepotrzebna.

I osobiście nie lubię pisania nazw własnych małą literą.

Ale to wyłącznie moje odczucie :)

 

Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Lenie    Z pudełka wspomnień listy wypadły a flejtuch czas je stale żółci. Rąk wciąż nie myje - nic nie poradzisz, ale do słów wciąż można wrócić.   Dziś powspominać czytane książki, co do tej pory stoją na półce. Lecz nie otwierać już żadnych wątków a twarz ogrzeje gorący uśmiech.
    • @Myszolak   Bardzo dziękuję!    Wcale nie odleciałaś - wręcz przeciwnie!  Masz absolutną rację - miasto, wieżowce, szkło - to wszystko jest symbolem tego, jak funkcjonujemy teraz. Bardzo cenię Twoje komentarze.  Serdecznie pozdrawiam.  @lena2_   Bardzo dziękuję!    Dziękuję! Tak, to dokładnie to - spotkanie, gdzie wszyscy odgrywają swoje role, a prawdziwe „ja" zostało gdzieś za drzwiami.   Serdecznie pozdrawiam. 
    • bardzo ładne   z pudełka wspomnień listy wypadły     dalej odpowiem postem wyżej  
    • @Marek.zak1 Marek jakie zwłoki, krokodyl by Ciebie zjadł :)) Tu akurat no problem :)) @piąteprzezdziesiąte Lubię takie czasem, choć nie zawsze jakoś super mi się udaje... W grze słów chodzi o to, by z ich gry wykrzesać prawdziwą i nieoczywistą głębię. I nie zawsze to się udaje niestety, tutaj powiało oczywistościami i powierzchownością za bardzo niestety... ://
    • @bazyl_prost   Dziękuję za opinię. O ile brak luzu mogę zrozumiec, bo to wynika z mojej osobowości - jestem taka "sztywniara", to  jednak nie rozumiem co dla Ciebie oznacza, że "kolory są ciężkie jak zaklinowane". Może to trafna diagnoza. :)  Pozdrawiam.  @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za ten komentarz - i za ten cytatu. Rzeczywiście, most w relacjach międzyludzkich bywa kruchy, a egoizm potrafi go podważać.   Serdecznie pozdrawiam. :)  @Nata_Kruk Bardzo dziękuję!    Cieszę się, że „stroje słowne" trafiły do Ciebie. Czasem sama nie wiem, czy dobrze ubrałam to, co chciałam powiedzieć -więc taki odzew bardzo pomaga.   Serdecznie pozdrawiam. :) @lavlla nisu   Bardzo dziękuję za te słowa.    „Pustka w sercach i pustka między sercami" -  tak  pięknie ujęte.   Serdecznie pozdrawiam. :)  @iwonaroma   Bardzo dziękuję!    „Aż druga strona też będzie mieć dość" - to smutne i prawdziwe zarazem. Czasem trzeba czekać na tę wspólną gotowość do zakończenia, a to potrafi trwać latami.   Serdecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...