Samotność

[Anna Figiel]

Samotność

Mieszka ze mną od dawna

Przyszła sama nieproszona

Nie pytała mnie o zgodę i została

Czasem siedzi sobie cichutko

Na moim ramieniu i śpi

Czuję tylko jej obecność

Ale czasem się obudzi

I biega po moim ciele duszy i umyśle

Dokucza i przypomina mi o sobie

Chce abym ją zauważyła

A ja udaję że jej nie ma

Przechodzę obojętnie i czekam

Czekam cierpliwie aż ustąpi

I zmęczona znowu usiądzie na moim ramieniu

Podda się i uśnie spokojnie

Do następnego przebudzenia

A ja nie umiem nic z tym zrobić

Przyzwyczaiłam się do niej

I tu nie jestem pewna

Ale chyba nawet ją pokochałam

 

Anna Figiel

 

[Deonix_]

Witaj na orgu Anno :)

 

Myślę,

że Twój tekst spokojnie można by pozwrotkować - to pierwsza uwaga.

Po drugie,

niekiedy brniesz w oczywistości nie zostawiając czytelnikowi miejsca na niedopowiedzenia,

np. "Do następnego przebudzenia" jest dla mnie wersem pełniącym funkcję zapchajdziury.

Poza tym, w trzecim i ostatnim wersie zastosowałabym przerzutnie.

 

I to by było tyle uwag na początek ode mnie,

pewnie ktoś Ci jeszcze napisze,

że zaczynanie każdego wersu dużą literą jest archaiczne i nieestetyczne w maszynopisie,

mnie to osobiście zbytnio drażni :)

 

A co do treści,

to jak na pierwszą publikację dosyć ciekawe rozważania :)

 

Pozdrawiam :)

 

 

[Anna Figiel]

Bardzo Ci dziękuję za uwagi .

Przemyślę.

Anka

[Jacek_Suchowicz]

może spróbuj kontynuować to co napisałem:

 

przyszła sama nieproszona

nie pytała mnie o zgodę

siedzi cicho czasem sypia

nie odezwie nawet słowem

 

ale czasem coś się dzieje

jakby diabeł nagle wstąpił

w domu biega wnet szaleje

od niedzieli aż do piątku