25 przypadków (1)

[amandalea]

25 przypadków (1)

 

pamiętasz Matyldo była z nas niezła trupa

każdy w innej masce osiką z trudem przełykał

czasem gdzieniegdzie płynęły potoki gdy innym

bielały knykcie i cienie po wypalonych nocach

pełzły po twarzy kusząc myśli nicością

 

jesteśmy głusi na ciepłe słowa bo przecież mamy

wiedzę jak nikt nic z nią nie robiąc otuleni szczelnie

ciemnością pijemy przeszłości piołun litr za litrem

odrzucone drabiny nikną ze schodami do nieba

obojętni na opadające kartki wirujemy w oparach

 

pamiętasz niektórzy przełamali zdziwieni ciepłem

wschodzili przebiśniegiem ucząc usta uśmiechu

gdy słowa odnalazły znaczenie przeskakując

z brzegu na brzeg podana dłoń trzymała mocno

i nie było ważne wczoraj wciąż bolące kolana

starte do krwi uwierzyły plastrom

[Bożena Tatara - Paszko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie do końca rozumiem co autorka miała na myśli, jeśli to jakiś żargon to proszę o wyjaśnienie.

 

Ogólne wrażenia bardzo na plus.

 

Niejednemu przydałyby się takie plastry :)

 

Pozdrawiam ciepło :)

Bożena

[amandalea]

Bożenko, a gdybym postawiła przecinki?

każdy w innej masce, osiką, z trudem przełykał

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zamyśliłam się nad tą prawdą, do mnie także pasuje.

:)

[Bożena Tatara - Paszko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wtedy powiedziałabym, że  osikowy kołek był im niezbędny - i wszystko gra ;)

Czasem myślę, że nie warto rezygnować z interpunkcji.

 

 

[amandalea]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podejrzewam Alu, że do wielu osób to pasuje ;)

Cieszę się, że wiersz skłonił do refleksji :)

Pozdrawiam ciepło.

[amandalea]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czasem pewnie byłoby dobrze, ale z drugiej strony narzuca to odautorską interpretację ;)

Dziękuję za czytanie i pozdrawiam ciepło :)

[Bożena Tatara - Paszko]

Rozumiem, nie wiem tylko dlaczego odautorska interpretacja jest czymś niewłaściwym,  niepożądanym  albo wręcz złym. Powiedz mi, proszę, dlaczego ?

Ja lubię być dobrze rozumiana. Chciałabym by czytający dostrzegł dokładnie to, co chcę przekazać.

 

[amandalea]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bożenko, nie jest czymś złym , czy niewłaściwym, ale tak jak Ty wolisz żeby czytający podążył dokładnie Twoimi ścieżkami, tak ja wolę jeśli czytający patrząc przez pryzmat siebie poszedł moimi wersami w swoją stronę, czy to źle?

[Bożena Tatara - Paszko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oczywiście, że nie :)

Teraz Ciebie rozumiem :)

[amandalea]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:) dziękuję

[ja_bolek]

(2)  pewno  będzie  w  oparach   anyżu,

a   w   (25)    chyba    wszyscy   będą    pijani    w    trupa

 

 

[amandalea]

w (2) niestety nie ma anyżu, a (25) jeszcze nie powstała, ale nie przewiduję tego aby wszyscy byli pijani w trupa, choć jeden po drodze był 

[Bolesław_Pączyński]

Każdy z nas mógłby pewnie odnaleźć siebie w tym przesłaniu twojego wiersza, dobry prawda życiowa.

pozdrawiam:)

Edytowane 20 Listopada 2017 przez Bolesław_Pączyński (wyświetl historię edycji)

[amandalea]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może nie każdy, ale zapewne parę osób by się znalazło .

Dziękuję i pozdrawiam ciepło :)

[AnDante]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nie jestem pewien, czy to dobrze.

Pisząc wiersz chcę czytelnikowi przekazać jakąś myśl, pokazać jakieś uczucie i nie jest mi obojętnym,  że czytelnik  odebrał coś zupełnie innego, wychodzę bowiem z założenia, że jeśli moja myśl nie została odebrana, to widocznie nie potrafiłem jej wyraziście przekazać.

Oczywiście, można spłodzić tekst, który - zwłaszcza przy braku interpunkcji - można zinterpretować na wiele sposobów. Ale czy będzie to poezja?

Mam poważne wątpliwości.

No i nadal pozostaje pytanie - co to jest poezja?

 

AD

[Bożena Tatara - Paszko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę dokładnie tak samo ale nauczono mnie nie komentować autorów a tylko ich  teksty, więc jeśli autorzy mają takie życzenie by czytelnicy podążali swoimi ścieżkami przy  ich  wierszach  to wypada tylko dowiedzieć się, czy  udało im się  dotrzeć do sedna, do tego co autorzy mieli  na myśli ;)  Co jest jednocześnie ich  oceną , bo jeśli się nie udało to teksty nie są wiele warte.

Czy one są poezją -  nie potrafię  odpowiedzieć.

 

Edytowane 21 Listopada 2017 przez Bożena Tatara - Paszko (wyświetl historię edycji)

[Freemen]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

"Ja jako były" (bo już niepraktykujący) matematyk dodam iż podobny problem "co to jest" ma i matematyka. I jednym z proponowanych rozwiązań jest

 

matematyka - to czym zajmują się matematycy gdy sądzą iż zajmują się matematyką.

 

Z poezją jest trochę podobnie a różnica polega na tym iż łatwiej wykazać kto nie jest matematykiem niż kto nie jest poetą.

 

"Ja jako czytelnik" lubię by autor przemawiał dość jednoznacznie do każdego, kto zna nasz "kod kulturowy", lecz jeśli poeta potrafi zrobić taką perełkę, iż utwór ma dwie (lub więcej) interpretacje i w każdej z nich jest dobrym utworem, to dlaczego nie.

I tu powraca problem "bycia poetą" bo adepci z jednej strony są bardzo wrażliwi z drugiej często swe potknięcia tłumaczą nieuctwem lub brakiem wyobraźni czytelnika.

Edytowane 21 Listopada 2017 przez Freemen (wyświetl historię edycji)

[amandalea]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja również mam nadzieję, że "coś" przekazuję czytelnikowi, pokazuję jakiś kadr, zdjęcie, moje spojrzenie, nie wiem czy mi się to udaje, ale jak w Małym Księciu - pilot narysował pudełko, a Mały Książę widział wewnątrz baranka -  tak i czytelnicy jedni coś zobaczą, a inni nie i wcale, to nie oznacza, że są złymi czytelnikami.

Czy piszę poezję, czy jestem poetką?

Nie wiem, wiem, że ciągle się uczę i wiem jeszcze jedno że ilu czytelników, tyle może być różnych zdań, opinii, czy wobec tego mam jak chorągiewka na wietrze przerabiać ciągle swoje utwory, tak aby spodobały się tej, czy innej osobie, a przy okazji zatracać swoje spojrzenie-myślenie, ubrać się w szary mundurek i nie wychylać się?

Pozdrawiam i dziękuję za opinię.