Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdy na nieba granacie dziwne zobaczysz płomienie,
jakby Bóg niespodzianie drzwiczki od pieca otwierał,
pochyl głowę, szacunku pełne zachowaj milczenie;
to u końca swej drogi stacja kosmiczna umiera.
Długo wiernie służyła, cudem nie będąc techniki,
patrząc z góry na ludzkie sprawy i zwady, i spory,
wolnym ruchem okrężnym depcząc niebiańskie trawniki,
jak zwierzyna łagodna luzem puszczona z obory.
Życie miała niełatwe; groźnych awarii zbyt wiele,
wiele czasu, by odczuć chwil górnolotnych ulotność.
Gdy na ziemię wracali ludzie – a jej przyjaciele,
zawsze ją przygnębiała wielka kosmiczna samotność.
Teraz, w noc wygwieżdżoną, drogę rozświeca poetom,
niesie jasną zapowiedź dalszych kosmicznych podbojów
aż po krańce Układu. Mir – znaczy pokój; niech przeto
płonie w pokoju.

Opublikowano

Masz prawidłowe skojarzenie. To było zadanie od "Probierczyka" w Gazecie Wyborczej: Napisać heksametrem o końcu stacji kosmicznej "Mir". Pierwsza nagroda 400 zł. Szkoda, że już nie ma tej rubryki. :(
Dobranoc.
Ja.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Grabko, cieszę się, że się łapiesz i że no,no! A może choć jeden wykrzyknik w tym pytającym lesie? ;) zapraszam na:
http://www.poezja.org/debiuty/poems.php?wierszeautora=3906
no i pozdrawiam i sukcesów w Nowym roku życzę.
Ja.

Dzięki Agatko! Ja też pozdrawiam Cię. I zwyczajnie, i Sylwestrowo, i noworocznie i w ogóle mocno pozdrawialnie. :**
Ja.
Opublikowano

I gdyby od czasu do czasu
zatracić się w swoich marzeniach
powoli je realizować
a potem pieścić we wspomnieniach
tego Ci życzę w Nowym Roku
i niechaj duch Twoich talentów
rozsądnie pióro Twe prowadzi
nie robiąc w głowie Ci zamętu.

Opublikowano

Każdy przyzna - i nie są to żarty
Że ma Jacek czar nieodparty
Każdej pannie się marzy
By uśmiechem obdarzył
I na łyżwy zaprosił lub narty

Pozdrawiam niezmiennie czarującego Jacka
i wszystkich jego czarem zaczarowanych! :)

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Obok drogowskazu Wskazującego cztery Możliwości do wyboru Zaczął się zastanawiać Miłość jest zdradliwa Dobroć oszukańcza Prawda nie prawdziwa Wolność ma granice Więc gdzie mam iść Skoro wszędzie tam Nie ma możliwości Ominięcia tego zła Po czym usiadł na Kamieniu odciskając Na nim kolejny ślad Ludzkiej zadumy
    • @Robert Witold GorzkowskiBardzo Ci dziękuję,za Twoje wypowiedzi.   @Migrena Ja,  odnośnie tego wiersza mam mieszane uczucia. Bo łatwo jest się podśmiewać z ludzi ułomnych - cokolwiek by to znaczyło - w realnym życiu, i że próbują szukać szczęścia w świecie złudzeń. Ludzie starzy, niekochani, niepełnosprawni , z twarzą "jak flak po pasztetowej" - gdyby nikt tak ich nie odbierał w namacalnej rzeczywistości, nie pragnęliby odnaleźć odpowiedzi na swoje tęsknoty, pragnienia, pustki - w przebraniach, w kostiumach, w bezpiecznej iluzji. Tam, gdzie nikt ich nie wyszydzi, nie odtrąci. Powiedz mi, Migrenko, czy ktoś,kto wygląda jak parówka po trzech zawałach, nie zasługuje na miłość? Każdy człowiek zasługuje, choć nie do każdego ona przyjdzie. Jasne,ważne, żeby nikogo nie oszukiwać, ale w sieci każdy chyba ma świadomość, że mamy do czynienia z umownymi tożsamościami - ale relacje i interakcje między nimi mogą być niezwykle głębokie.   To, co się rodzi między awatarami, potrafi być prawdziwsze, niż w realu, kiedy przestają mieć znaczenie wszelkie okoliczności fizyczne, przyziemne - wygląd, wiek, status społeczny - pozostaje po prostu to, z czym jeden człowiek przychodzi do drugiego. I emocje - niekoniecznie udawane, często właśnie mocniejsze, intensywniejsze.   Tak więc - ten problem, o którym jest wiersz - ma swój awers i rewers.
    • Hebanowa gra cieni, mroczne zwierciadło zakurzone przestrzenie, nieczyste miraże tęsknotą odwiecznej potrzeby sytości cichutko otwierasz drzwi marzeń.    Srebrzone monety złudzeniem beztroski przysługą oddajesz spokój sumienia obsesją chciwości przekraczasz granice zaspokajając ulotne pragnienia.    Zazdrości pychą, lenistwem złości czarna jest noc pochłonięta snami wybieraj rozważnie sięgając  pustej półki w sklepiku z marzeniami.                "Wartość rzeczy oceniana jest przez to, jak bardzo ktoś jej pragnie”.  Sklepik z marzeniami. S. King             
    • @FaLcorN   Kornel …przyjdę i pomaluję ;)  buziaczki :) 
    • Witaj - super -                              Pzdr.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...