Nostalgia IV ver. 3

[Maciek.J]

Czy ten czas musi być taki  smutny  
za oknem ciemno budzi się coraz wcześniej 
już dawno pożegnaliśmy wrześniem 
ciepłe i pogodne lato 
  
za chwilę listopad zginie we mgle 
nad łąką zgasła ostatnia tęcza 
opadłe liście drzew  
w tylu barwach się mienią 
w promykach blednącego słońca 
  
jak co dzień 
kartka z kalendarza wyrwana 
na ziemię spadnie 
przepadnie jak inne zapomniana 
i nic nie poradzisz na to 
  
deszcz zagra na parapecie 
fragmenty jakiejś serenady 
gdzieś snuje się  
delikatnie nić pajęcza 
  
na szarym niczym wór 
pokutny niebie
jedyny biały obłok 
przynosi nową wenę w sekrecie 
a kiedy wzejdzie księżyc blady 
  
powstanie kolejny wiersz 
w magicznym zeszycie 
niezmiennie 
w  nowe układa się słowo 
i w nim znajdzie ukrycie 
  
jak te liście dzisiaj kolorowo 
witam ponownie ciebie 
moja Muzo 
w kropli rosy o świcie 
  
i tak jeszcze jesiennie 
pozdrawiam 
bo ta pora nierzadko 
jest jak nasze życie 
  
dlatego z Tobą na spotkanie 
się umawiam 
właśnie jesienią 
  
  
  

Edytowane 11 Listopada 2017 przez Maciej_Jackiewicz (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj Jacku -  podoba się - przecież jesienią też można pisać 

dobre wiersze  - jak ten powyżej.

                                                                                                                                              pozd.

[Maciek.J]

Waldku

jam nie Jacek

Jam Maciek ;-)

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam ponownie -  ale jaja - przepraszam Macieju - sam nie wiem  czemu tak wyszło.

A wiersz dalej się podoba.

                                                                                                                                    pozd.

[Maciek.J]

chyba zapatrzyłeś się na moje nazwisko

ale nie gniewam się

OK Waldku

[samm]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Cześć Maćku,

a gdyby tak:

 

za oknem ciemno wstaje coraz wcześniej 

 

może byłoby bardziej poetycko??

Ale nie upieram się.

Pozdrawiam :)

s